ไม่ต่างกัน
H O M E
สมการ
Shopping กันนะลู๊ก
หลงทางมา....
แค่... คุณ
ฉันจะ... ก อ ด
สายตา... ยาวววว
สักวัน... ที่ฉันมีเธอ
เงา... รัก
เท่า... ที่มี
รสชาติ... ความเหงาในหัวใจ
คนสําคัญ... ประจําบ้าน
อย่าปล่อยให้ฉัน... ฝันไปคนเดียว
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ Ver. II
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ
ฉันรักไม่พอ... หรือเธอขอมากไป
ไกล... เหมือน ใกล้
ฉัน... ทำเพื่อ เธอ
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้ (Ver. II)
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้
ถ่าน... ไฟ เก่า
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

สมการ

Wednesday, 12th March 2014

 

อยากจะมาเขียนไดอารี่ให้ได้ทุกวันเหมือนเมื่อก่อน

แต่ช่วงนี้งานมันก็ต่อเนื่องกันจริงๆ

อารมณ์ประมาณต้อง Clear งานไว้เรื่อยๆ

ไม่อยากให้มีหมักหมมไว้ ช่วง 2 เดือนที่จะไปอยู่บ้านกะลูกชาย

 

หลายทีได้แต่เปิดหน้าไดอารี่ทิ้งไว้ แต่ก็ไม่ได้เขียน

หันไป หันมาอีกที ก่ะโน้น... จะเลิกงานอยู่แล้ว

สรุปก็ได้โอกาสมาเขียนไดอารี่วันพุธ ชนอาทิตย์พอดี

วันนี้ฤกษ์งาม ยามดี ไม่มีใครอยู่ที่ออฟฟิต Go Inter กันถ้วนหน้า

ส่วนตัวหม๊าม๊าไม่ได้ไป ท้องใหญ่จัด มีอาญาสิทธิ์สั่งห้ามเดินทาง

เสียดายมาก... ไม่งั้นป่านนี้จะไปลั๊ลลาที่ Philippines อีกแหละ

 

นี่แหละเนาะ ชีวิตที่ต้องเปลี่ยนไป ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ความสนุกหลายอย่างในชีวิตการทำงาน หรือชีวิตกะเพื่อนๆ

กำลังจะเปลี่ยนแปลงไปกับความสนุก ความตื่นเต้นที่จะมีลูกชายแทน

เวลาแทบจะทั้งหมดในชีวิต ก็คงจะไปรวมอยู่ที่นู๋คนเดียวเนาะ ^^

 

ไม่งั้นเค้าคงไม่พูดกันมาหลายชั่วอายุคนหรอกเนาะ

ว่าการมีลูก คือการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ของคนเป็นพ่อ เป็นแม่

แต่ ณ ปัจจุบัน กับสถานการณ์เฉพาะหน้า...

คุณพ่อนู๋เค้าอาจจะยังไม่พร้อมจะเสียสละบางอย่างเพื่อครอบครัวมั๊ง

 

สมการ

 

จากเหตุการณ์ในช่วงเดือนที่ผ่านมา จริงๆ หลายเดือนแหละ

เพียงแต่ช่วงไม่กี่อาทิตย์นี้ มันเกิดถี่ เกิดบ่อย

ในที่สุดหม๊าม๊าก็ปลงๆ ได้แหละ... คิดใหม่แล้วว่า

ไม่ว่าใครจะยังไง ตอนนี้หม๊าม๊าจะตั้งใจทำทุกวันให้ดีที่สุด

ทำเพื่อ นู๋โปรด ลูกชายของหม๊าม๊าคนเดียว

 

จะไม่ร้องไห้เยอะๆ ไม่นอนดึก ไม่กังวลคิดมาก

เพราะป้าเมี่ยงบอกว่า ถ้าหม๊าม๊าเครียดมาก...

ลูกอาจจะคลอดก่อนกำหนดได้ อาจจะไม่แข็งแรงด้วย

คุณตายิ่งคิดมาก กลัวหม๊าม๊าร้องไห้แล้วนู๋จะร้องตามไปด้วย

 

ไม่เอาแล้วเนาะ เอาใหม่ๆๆ นะลูกนะ

หม๊าม๊าจะใส่ใจ Focus ทุกอย่างในชีวิตมาที่นู๋แทน

จะตั้งใจดูแลตัวเองให้มีความสุขทั้งกาย ทั้งใจ

นู๋จะได้อยู่ในท้องอย่างมีความสุข...

ออกมาเจอกันให้แข็งแรงๆ ทั้งสุขภาพกาย สุขภาพใจนะลูกนะ

 

สมการ 

 

สำหรับหม๊าม๊าแล้ว... ตอนนี้ครอบครัว กับหน้าที่ความเป็นแม่

ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญที่สุด ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่ต้องนึกถึงเป็นอันดับแรก

และก็ถือว่าเป็นเรื่องโชคดี... ที่หม๊าม๊ามีเพื่อนน้อย

และดียิ่งขึ้นคือ เพื่อนน้อยๆ ของหม๊าม๊าเข้าใจและพร้อมจะอยู่กับหม๊าม๊าเสมอ

ทุกคนเห็นด้วยที่จะต้องดูแลและทุ่มเทกับครอบครัวมากกว่าเรื่องอื่น

เพราะใน “ความเป็นเพื่อนของเรา” ไม่ได้วัดกันที่ ความถี่ในการเจอกัน

การแสดงออกว่าไม่ทิ้งกัน หรือการบอกให้โลกรู้ว่ารักกันมากแค่ไหน

 

ทั้งน้าตั๊ก กับ น้าซั้น ไม่เคยทิ้งหม๊าม๊า

แม้แต่ในวันที่คนทั้งโลกมองว่า... หม๊าม๊าเป็นคนเลวที่สุด

ไม่เคยนึก Anti ในสิ่งที่หม๊าม๊าเลือกจะมาอยู่กับคุณพ่อ

ไม่เคยตัดสินการกระทำ และดูถูกสิ่งที่หม๊าม๊าเลือกและตัดสินใจ

 

อาจจะมีบ่นหรือไม่เห็นด้วยบ้าง...

แต่ไม่เคยมีแม้แต่วันเดียวที่สองคนนี้จะทิ้งหม๊าม๊าไว้

จนกระทั่งวันนี้... วันที่มีนู๋อยู่ในท้อง

น้าตั๊ก น้าซั้นก็ยังให้เกียรติในการทำหน้าที่ดูแลครอบครัวก่อน

 

หม๊าม๊าไม่เคยต้องพิสูจน์น้ำใจกับเพื่อนว่า เราจะไม่เปลี่ยนไป

ทุกคนเข้าใจในหน้าที่ของตัวเอง ที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา

เราทั้งสามคน แค่รู้ว่าจะรัก จะดูแลกันไปแบบนี้

ไม่เจอก็ได้คุย ไม่ต้องมากอดกันถ่ายรูป ก็เชื่อได้ว่าจะไม่รักกันน้อยลง

 

อีกไม่นานแล้ว... ที่นู๋จะได้ออกมาเจอน้าตั๊ก น้าซั้นนะลูก

หม๊าม๊าไม่ต้องบอกให้นู๋รักเค้า หรือเรียกเค้าเป็นพ่อ เป็นแม่

แต่สิ่งที่เกิดขึ้น นู๋จะรับรู้ได้เอง... ว่าน้าสองคนน่ารักมากแค่ไหน

ว่าแต่ ลูกชายอย่าไปอินกับน้าซั้นมากนะลูก... เด๋วเป็นโรคติดต่อ

 

สมการ

 

ตอนนี้เราสองคนก็อยู่ด้วยกันมา 29 Weeks แล้วนะนู๋

ถ้าตามอายุครรภ์จากเครื่อง Ultrasound ครั้งล่าสุด

วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ก็จะอายุครรภ์ครบ 30 Weeks พอดิบพอดี

เจอลุงหมออีกทีอาทิตย์หน้า ก็ย่างเข้าสู่ 8 เดือนเต็มแล้วนะคับลูกชาย

 

ตื่นเต้นมาก ไม่รู้จะคลอดตอนไหน

เพราะถ้านู๋รีบ อาจจะมีคลอดก่อน 36 Weeks ได้

ซึ่งแปลว่าช่วงเดือน April ก็ต้องเริ่มลุ้นกันแล้ว

แต่ตกลงกันแล้วนะลูกนะ ว่าจะออกช่วง 37 – 38 Weeks

รอให้ปอดนู๋ทำงานแข็งแรงดีก่อน หม๊าม๊าไม่อยากให้นู๋โดนยาแต่เด็ก

 

ข้าวของเครื่องใช้นู๋ก็พร้อมมากขึ้นๆ ทุกวันแล้วนะครับ

อาทิตย์ที่แล้วคุณพ่อก็ซัก Bumper ที่ได้มาจากเตียงให้นู๋แล้ว

ปลอกเบาะที่ซื้อมาจากในงานที่ Bitech ก็ซักเรียบร้อยแล้ว

คุณพ่อลงทุน ลงแรงนั่งซักนั่งขยี้จน Bumper แตกทีเดียว T_T

 

ส่วนเสื้อผ้า ของใช้ ผ้าอ้อม ผ้าห่อตัวอีกสาระพัด

คุณพ่อ กับ หม๊าม๊าตั้งใจว่าจะซักตอน Week สิ้นเดือนนี้

เพราะอาทิตย์นี้มีภาระกิจไปถอยตู้เก็บของให้นู๋ก่อน

กลับมาถึงบ้านจะได้ประกอบแล้วก็เช็ดให้เสร็จ

เรียบร้อยเมื่อไหร่ ซักของใช้นู๋เสร็จจะได้มีที่เก็บเรียบร้อย

 

ส่วนอาทิตย์หน้าก็จะไปเจอคุณลุงหมอตามนัด

คุณพ่อกับหม๊าม๊าจะไปแอบดูนู๋ดิ้นตุบตับอยู่ในท้องอีกแล้ว

ช่วงนี้ยิ่งดิ้นแรง ดิ้นเก่งอยู่ด้วย แรงจนพุงกระเพื่อมเป็น Tsunami เลย

วันก่อนหม๊าม๊าแอบถ่ายวิดิโอตอนนู๋ Dance ไว้ด้วย ฮามากกก

รอนู๋เริ่มโต ดูรู้เรื่องหม๊าม๊าจะเปิดให้นู๋ดูบ้างนะลูกนะ ^^

 

สมการ

 

ขนาดเมื่ออาทิตย์ที่แล้วหม๊าม๊าไม่สบาย

เจออาการอาหารเป็นพิษเข้าไป หนักหนาสาหัสทีเดียว

ทั้งท้องเสีย ไข้ขึ้น อาเจียน พะอืดพะอม

อาการหนักจนน้ำหนักลดไป 3 กิโลเลยคับลูกชาย

 

อาเจียนจนเจ็บท้อง ตกใจมาก... อยู่บ้านคนเดียวด้วย

กว่าคุณพ่อจะเสร็จธุระกลับมาก็โน้นตี 2

หม๊าม๊านอนไข้ขึ้น ร้องไห้อีกแล้ว... เฮ้อ ขอโทษนะลูกชาย

เช้าวันศุกร์ก็รีบไปหาลุงหมอดีกว่า

 

พอลุงหมอถามว่าแล้วลูกยังดิ้นปรกติดีมั๊ย

หม๊าม๊าบอกว่า ก็ยังดิ้นเรื่อยๆ ค่ะ

ลุงหมอเลยให้ขึ้นเตียง ฟังเสียงหัวใจนู๋ซะหน่อย

ยังไม่ทันจะเริ่มฟัง ลุงหมอกดท้อง นู๋ก็เตะสู้ตลอด

จนลุงหมอบอกว่า แหม ดิ้นปุ่กปั่กๆ เลย 5555

 

เป็นอันว่า... ลูกชายหัวใจเต้นแรง 135/นาที

อยู่ในเกณฑ์ปกติดิ มีการโต้ตอบเตะโชว์ลุงหมอว่ายังปกติดีอีกชุดใหญ่

มีแต่หม๊าม๊านี่แหละ เปลี้ยมาก อยู่แต่ในห้องน้ำ

พะอืดพะอม อยากจะอาเจียน แล้วก็เข้าออกแต่กะห้องน้ำ

 

กว่าจะหายจากอาการท้องเสียก็... เมื่อวานนี้นี่แหละ

รวมแล้วทั้งหมดก็ 5 วันพอดิบพอดี

ส่วนน้ำหนักตอนนี้ยังกลับมาไม่ครบ แต่กว่าจะถึงวันนัด

หม๊าม๊าอาจจะน้ำหนักทะลุพิกัดให้ลุงหมอส่ายหัวอีกก็เป็นได้เนาะ T_T

 

สมการ

 

ตอนนี้เรายังมี Voucher ที่ลุงเฉียงให้มาอีก

หม๊าม๊าตั้งใจว่าจะเอาไว้ซื้อขวดนมให้นู๋นะลูก

เพราะตอนนี้ต้องซื้อหลายๆ แบบมาสะสมไว้ก่อน

ยังไม่รู้นี่ว่า ถึงเวลาแล้วแบบไหนนู๋จะยอมดูด

 

สมการ

 

ที่แน่ๆ ตอนนี้มีแล้ว 2 ยี่ห้อ

คือ Pigeon ของป้าเมี่ยงที่ตระเตรียมมาให้

แล้วก็ Pur ที่หม๊าม๊าซื้อไว้วันที่ไปดูเตียงให้นู๋

ตั้งใจว่าจะซื้อ Avent, Tommee Tippee แล้วก็ Dr. Brown’s เพิ่ม

เอาหน่ะ สะสมไว้ตั้ง 5 ยี่ห้อ มันต้องใช้การได้สักอันแหละเนาะลูกเนาะ

 

สองเดือนแรกที่เราอยู่บ้านด้วยกัน กินหนมหม๊าม๊าไปก่อนหน่ะ

คุณพ่อกับหม๊าม๊าตกลงกันไว้แล้วว่าจะไม่ล้างขวดนมทิ้งไว้เลย

คุณตา คุณยายจะได้ไม่แอบเอาน้ำเปล่าให้นู๋ดื่ม

6 เดือนแรก เน้นนมแม่เท่านั้น… ตามทฤษฎีเลยทีเดียว 555

 

อดทนนะลูกนะ ช่วยกันกินนมแม่ให้ตลอดลอดฝั่ง

เพราะอยากให้นู๋แข็งแรงมากๆ มีภูมิต้นทานดีๆ ไปจนโต

เหนื่อยหน่อย แต่บอกเลยหม๊าม๊าสู้ตาย

จะต้องกระเตงเครื่องปั๊มนมมาทำงาน หรือแหกขี้ตามาปั๊มนมทุกคืนก็ยอม

 

สมการ

 

เขียนไปเขียนมาชักยาว แถมเล่าอะไรก็เรื่อยเปื่อย

ไม่ได้เขียนนานๆ ก็แบบนี้แหละเนาะ

หม๊าม๊าคงต้องใช้เวลาฝึกฝนอีกสักพักนะลูก

นี่ยังไม่ได้เล่าเรื่องที่พานู๋ไปดูหนัง ไปดูฟุตบอลเลย

ได้ยินเสียงดังตุ้มตั๊มไม่ได้ รีบ Dance สู้ตลอด 555

เอาไว้เล่าคราวหน้าแล้วกันนะครับลูก

 

วันนี้ได้กลับมาใช้ชื่อเพลงเขียนไดอารี่อีกแล้ว

ไม่ได้เลือกไว้ให้เหมาะกะหม๊าม๊ากับลูกชายเลย

เลือกเพราะเรื่องคุณพ่อล้วน ล้วน...

 

“สมการ”

 

เพราะมาถึงวันนี้แล้ว... เรื่องที่ทำร้ายจิตใจระหว่างเรามันก็ยังเกิดได้เรื่อยๆ

เหมือนเมื่อตอนที่ไปเขาใหญ่ทำ Workshop ครั้งล่าสุด

เค้าให้เข้าไปเล่าปัญหาที่คิดว่าสำคัญในชีวิต Share ในกลุ่ม

ก็ไม่รู้ทำมั๊ย... เรื่องบอกเป็นปัญหาครอบครัวไปซะงั้น

 

อธิบายไปว่าเราเติบโตมาในพื้นฐานครอบครัวเ เพื่อนฝูงที่ต่างกัน

หลายอย่างก็ไม่ค่อยเข้าใจกันสักเท่าไหร่... หรือหลายทีก็จูนกันลำบากมาก

จนถึงวันนี้ปัญหาล่าสุดของเรา มันก็มีที่มาเหมือนทุกปัญหา

เราโตมาไม่เหมือนกัน สิ่งแวดล้อม การใช้ชีวิตไม่เหมือนกัน

เพราะฉะนั้น Priority ในชีวิตเราไม่มีทางที่จะเท่ากันได้แน่นอน

 

แต่ทำยังไงได้... มาถึงวันนี้แล้ว ชีวิตเรามันก็เหมือน “สมการ” ที่ต้องแก้ไปเรื่อยๆ

ถ้าเรื่องไหนแก้ร่วมกันไม่ได้ นู๋ตัดสินใจแล้วว่า “กลับมาแก้ที่ตัวนู๋”

คือ ตัดปัญหาไม่บังคับ ไม่ขอร้อง ถือว่าเป็นสิทธิ์ของใครของมัน

เหมือนที่บอกตอนต้น... ทุกอย่างในชีวิตจะ Focus ที่ลูกอย่างเดียว

 

ถ้า Priority ชีวิตของคุณลุง คือเพื่อน คืมิตรภาพ และการกินเหล้า

เพื่อแสดงออกถึงความจริงใจกับเพื่อนฝูง

มากกว่าการดูแลใส่ใจครอบครัว นู๋ก็ถือว่าเป็นสิทธิ์ของคุณลุงที่จะทำ

แต่นู๋จะไม่ให้เรื่องพวกนี้กลับมากระทบกับนู๋กับลูกอีกต่อไป

 

วันนี้เลือกไปแล้วว่าจะมาใช้ชีวิตกับคุณลุง

ถึงแม้ว่าความเป็นตัวตนของคุณลุงมันจะบั่นทอนความรักของนู๋ที่มีให้คุณลุง

แต่นู๋เชื่อว่า... เราก็จะผ่านพ้นมันไปได้ โดยมีลูกเป็นที่ยึดเราไว้

ถ้าสุดท้ายมันไม่ได้จริงๆ หน้าที่เราจะเหลือแค่ “หน้าที่พ่อ” และ “หน้าที่แม่”

มากกว่าการเป็น “คนรัก” ที่จะดูแลกันไปจนแก่... นู๋ก็จะอยู่กับมันให้ได้

 

ไม่ต้องไปหาคำตอบจะดีไหม     แค่รู้ว่ารักก็พอไม่ต้องไปทำความเข้าใจ

ขืนคิดคิดมากไปก็ไม่ได้อะไร     ยิ่งทำให้มีน้ำตายิ่งผิดหวัง

 

ถึงตรงนี้บอกเลยว่า... อยากจะขีดเส้นใต้ Highlight ตัวโตๆ ตรง “มีน้ำตา กะ ผิดหวัง”

ใช้ชีวิตแบบปลงๆ กันต่อไป เพราะนู๋เชื่อว่า...

คุณลุงก็คือคุณลุง เปลี่ยนไม่ได้ แก้ไม่ได้... เพราะมันคือตัวตน ที่คุณลุงไม่มีทางเปลี่ยนแปลง

ถึงแม้วันนี้... คุณลุงจะได้มีลูกอย่างที่รอมาตลอดชีวิตแล้วก็ตาม

 

สมการ

 

     Share

<< Shopping กันนะลู๊กH O M E >>

Posted on Wed 12 Mar 2014 14:36
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh