ไม่ต่างกัน
H O M E
สมการ
Shopping กันนะลู๊ก
หลงทางมา....
แค่... คุณ
ฉันจะ... ก อ ด
สายตา... ยาวววว
สักวัน... ที่ฉันมีเธอ
เงา... รัก
เท่า... ที่มี
รสชาติ... ความเหงาในหัวใจ
คนสําคัญ... ประจําบ้าน
อย่าปล่อยให้ฉัน... ฝันไปคนเดียว
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ Ver. II
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ
ฉันรักไม่พอ... หรือเธอขอมากไป
ไกล... เหมือน ใกล้
ฉัน... ทำเพื่อ เธอ
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้ (Ver. II)
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้
ถ่าน... ไฟ เก่า
ฉันรู้แค่... รักเธอหมดใจ
แดน... เนรมิต
ก้อนหิน... ก้อนนั้น
สดชื่น... เหมือนยืนบนไหล่เขา ^^
แฟน... ดี.... ดี
ตลอดไป ^^
ฉัน... ต้องคู่กับเธอ
Postcard from NoWhere T_T
ไม่มีใคร... ยังไงก็มีเธอ
จะอยู่ตรงนี้... จนวัน สุดท้าย
เรา... สอง สาม คน -- ลดเหลือ สองคน เท่าเดิมแหละ >
พรุ่งนี้... ไม่สำคัญ (มีน้อง มีท้อง... กันเถอะเรา)
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ

Friday, 26th October 2012

 

มากับไดอารี่หัวข้อเดิม เพลงเดิมอีกแล้ว

เมื่อเช้าก็เพิ่งจะส่งเพลงนี้ไปให้ลุงจ๋าฟังด้วย

ได้ SMS จากระบบว่า ลุงจ๋าฟังเพลงเรียบร้อยแล้ว

ลุงจ๋าก็โทมาพอดี... นู๋นึกว่าลุงจ๋าฟังไม่รู้เรื่องซะอีก

 

ที่ไหนได้ ลุงจ๋าโทรมาบอก ฉันก็รักเธอเหมือนกัน

แถมมาบอกว่า พูดแล้ว น้ำตาจะไหล ดีใจที่รักกัน

นู๋ก็ไม่ได้บอกลุงจ๋าหรอกว่า เมื่อเช้าตอนนู๋ฟังเพลงนี้ที่ออฟฟิต

ฟังไป ก็เงยหน้าไปเจอรูปคู่เราที่แปะไว้ที่โต๊ะ... น้ำตานู๋ก็จะไหลเหมือนกัน

 

ที่นู๋น้ำตาจะไหล ก็เพราะนึกไม่ถึงจริงๆ

ว่าเราจะรักกันมากพอ... พอที่จะผ่านเรื่องราวต่างๆ มาด้วยกันได้จนถึงวันนี้

อีกเหตุผลที่ทำให้น้ำตานู๋จะไหล.. เพราะกลัววันพรุ่งนี้

วันพรุ่งนี้ที่เราคาดเดาไม่ได้แม้แต่นิดเดียว... ว่าจะมีกันแบบนี้อยู่มั๊ย

 

เหมือนที่เค้าบอกไว้ในเพลงเด่ะเลยแหละลุงจ๋า

ทุกวันที่เราตื่นขึ้นมา ก้าวขาออกไปใช้ชีวิตในแต่ละวัน

จะมีเรื่องราว หรือเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นกับเราบ้าง

และไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าสิ่งเหล่านั้น... จะเปลี่ยนชีวิตเรายังไง?

หรือใครจะรู้ว่าการที่เรานอนหลับไปในวันนึง อาจจะไม่ได้ตื่นอีกเลยตลอดกาล

 

ยิ่งไม่รู้ ยิ่งต้องทำ Ver II

 

พูดถึง... MV ที่ทำให้นู๋รู้จักกับเพลงนี้...

วันนั้นนั่งดูเพลงนี้อยู่ในห้องนอนเรานั่นแหละ

ลุงจ๋าก็นอนอยู่ข้างๆ แต่ก็ไม่ได้ลุกมาอินกับนู๋เล๊ย...

นู๋ก็เลยนั่งดูคนเดียว อินไปแบบไม่สุด

รู้แต่ตอนจบ นู๋พูดว่า... คนใน MV โชคดีมากๆ

เพราะเค้าสองคน... “ตายพร้อมกัน”

 

ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมา เวลาดูหรือฟังอะไรเกี่ยวกับชีวิตคู่คนอื่น

คู่ที่เค้าต้องถูก “ความตาย... พรากจากกัน”

นู๋มักจะหันไปบอกลุงจ๋าเสมอว่า... ห้ามตายก่อนนู๋นะ

เพราะถ้าใครสักจากโลกนี้ไปก่อน อีกคนคงใช้ชีวิตที่เหลือกับความเหงาและเศร้ามากกก

 

มาถึงวันนี้ ใจจริงก็ยังอยากยินยันตามเจตนารมณ์เดิม

ก็คือ ให้ลุงจ๋าตายที่หลัง เพราะนู๋กลัวการมีชีวิตที่เหลืออยู่คนเดียว

แต่คิดไป คิดมา นู๋รักลุงจ๋าจนไม่อยากให้ลุงจ๋าต้องเหงาขนาดนั้น

แต่จินตนาการไม่ออกเหมือนกันว่าถ้าต้องหายใจเหงาๆ ดูรูปลุงจ๋าจะตรอมใจสักแค่ไหนนะ Y_Y

 

หรือจริงๆ ที่อาจารย์วิทย์เค้าบอกว่า...

ชีวิตที่เหลือของลุงจ๋าอาจจะต้องอยู่คนเดียว

มันไม่ได้แปลว่า ลุงจ๋าหนีหายจากนู๋ไปเจอคนใหม่และ เราเลิกกัน

แต่นู๋อาจจะชิงตายไปก่อน จนลุงจ๋าต้องนั่งเหงาคนเดียวมากกว่า

 

ก็จากสภาพความรักของเรา ณ ปัจจุบัน

ไม่เห็นมีอะไรน่าจินตนาการได้เลยว่า... มันจะเหลือช่องว่างให้ใครผ่านเข้ามาอีก

ของแบบนี้มันก็ไม่แน่นอนหรอกเนาะลุงจ๋า

เพราะไม่มีใครรู้อนาคตจริงๆ

 

 

 

ยิ่งฉันไม่รู้ วันนี้ฉันยิ่งต้องทำให้ดีที่สุดด้วยหัวใจ
ฉันจะรักให้มากที่สุด สุดแรงกำลังกายใจ
ยิ่งไม่รู้ว่าชีวิตมันจะสั้น จะยาวเท่าไร
ก็ยิ่งทำให้ฉันเข้าใจ ว่าจะทำวันนี้เช่นไร
จะขอทำทุกอย่างเพื่อเธอ

 

ยิ่งไม่รู้ ยิ่งต้องทำ Ver II

 

เวิ่นมานาน จนหนีไปทำงาน จนป่านนี้แล้ว...

ใกล้จะได้เวลากลับบ้านเต็มที แต่ไดอารี่ก็ยังไม่เสร็จอีกแหละ

จริงๆ ก็ไม่ได้มีอะไรมาเขียนไดอารี่สักเท่าไหร่

เพราะชีวิตเหมือนเดิมเกือบทุกวัน แล้วที่สำคัญ... ไม่งอนกันแล้วด้วย

 

แต่เมื่อวาน นู๋ก็ต้องมาใช้ชีวิตหงอยๆ อยู่แป๊ปนึงแหละ

ก็ยังดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก ร้ายแรง ยาวนาน

เพราะเลือกจะเงียบ ไม่อยากทะเลาะกะลุงจ๋า

นู๋เลยเดินขึ้นบ้านไปอาบน้ำ เข้าห้องพระสวดมนต์ปลอบใจตัวเอง T_T

 

ไม่ใช่อะไรใหม่... ก็เรื่องเดิมอีกแล้ว

ลุงจ๋าบอกว่า เมื่อวานที่โทรหานู๋ตอนกลางวัน

แต่นู๋ติดสระผมอยู่ก็เลยไม่ได้คุยเล่นกะลุงจ๋า

ลุงจ๋าก็เลยเลือก.... “โทรไปคุยเล่นกะ …คนอื่น.... แทนนู๋” Y_Y

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเวลาลุงจ๋าเล่าเรื่องเค้า

แล้วนู๋ฟังรู้สึกไม่ชอบใจตรงไหน นู๋ก็แหว๊งกลับ ณ ทันที

แต่เมื่อวานมันก็ดีตรงที่ “ระงับ... ความไว” ได้มากขึ้น

ก็ได้แต่ฟังนิ่งๆ นึกเถียงในใจไปคนเดียวเท่านั้น

 

แต่เหตุมันก็เกิดตรงที่ว่า... ตอนเรากินข้าวเสร็จ

ก็มานั่งเล่นกันหน้า TV เหมือนทุกๆ วัน

นู๋ก็ชวนลุงจ๋าถ่ายรูปเล่นตามปรกติทุกครั้ง

เพราะอาทิตย์นึงแหละที่เราไม่ได้ถ่ายรูปกัน

คือ... ถ้าไม่ไดร์ผมมา นู๋ไม่อยากถ่าย ไม่อยากโชว์หน้าบาน ><

 

วันนี้ลุงจ๋าทำหน้าบูดๆ มาถ่ายรูป

ถามว่า ถ่ายทำมัย เบื่อแล้วแบบนี้

แล้วเราจะไปถ่ายที่อื่นยังไงดีหล่ะลุงจ๋า

เที่ยวไหน เราก็ไม่ได้ไป จะไปถ่ายที่ไหนที่แปลกกว่า “บ้าน” กะ “รถ”???

 

แต่ที่ทำให้ “อารมณ์ขุ่นๆ” ในใจมันประทุ

ก็เพราะนอกจากลุงจ๋าจะไม่ทำหน้า Happy ถ่ายรูปกะนู๋แล้ว

ลุงจ๋าดันพูดออกมาว่า จะถ่ายไปทำมัย เอาไปไว้ในไหน...

เสียงเดียวที่มันดังในหัวนู๋ก็คือ...

“ลุงจ๋ากลัวนู๋เอารูปนี้ไปลง facebook ทำร้ายจิตใจคนที่ลุงจ๋ารัก??????”

 

แค่นี้ก็เพียงพอให้นู๋หมดความรู้สึกทุกสิ่งอย่าง

เบื่อสิ่งเหล่านี้มากๆๆๆ มากจนไม่มีอะไรจะพูดกับลุงจ๋า

ไม่มีแรงจะงอน ไม่มีอารมณ์จะพูดอะไรต่อ

เดินไปแบบปลงๆ ในชะตากรรมชีวิตของตัวเอง

พร้อมกับคำถามที่ว่า... จะมีสักวันมั๊ยที่นู๋ไม่ต้องอยู่ใต้ “เงาคนอื่น”

 

ยิ่งไม่รู้ ยิ่งต้องทำ Ver II

 

แต่ก็อย่างว่า... ชีวิตมันสั้นนัก

จะอยู่อย่างมีความสุขในความรักได้สั้นยาวแค่ไหนก็ยังไม่รู้

เพราะฉะนั้นอะไรที่มันยังไม่หนักหนาสาหัสมาก... จนหมดแรง

ก็เลือกปล่อยให้มันผ่านไป อย่าให้มาทำให้เวลาที่มีอยู่มันหมดลงเร็ว

ณ วันนี้ชักไม่แน่ใจเหมือนกันว่า “อายุขัย” หรือ “อายุรัก” ของนู๋มันจะสั้นกว่ากัน

 

ยิ่งไม่รู้ ยิ่งต้องทำ Ver II

ใกล้เวลาจะได้กลับบ้านเต็มที

วันนี้ต้องเดินเข้าบ้านเองซะด้วย

เพราะลุงจ๋าคิดภาระกิจ ทำไฟในสวนที่บ้านเราอยู่

เดินเข้าบ้านเอาเองแล้วกันเนาะ สู้ สู้

 

ส่วนไดอารี่วันนี้ก็ปิดท้ายไปกับ “เพลงประจำไดอารี่”

เพลงเดิมกับที่ใช้ไปเมื่อวาน แต่อดีพล่ามไว้ไม่จบ

เพลงมันดีเกินกว่าที่จะปล่อยให้ผ่านไปแบบไม่ลง Details

 

“ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ”

 

เรื่องนักร้อง เสียงร้อง คงไม่ต้องบรรยายเพิ่ม

เรื่อง MV ก็เอ่ยเล่าไปแล้วตอนต้นของไดอารี่วันนี้

ขอกลับไปตรงเนื้อหาของเพลงนี้อีกนิดนึงแล้วกัน

เพราะชอบมากๆๆๆๆๆ ที่สุดในเพลงนี้ คือ....

 

จะผ่านประตู...

ไปเจอเรื่องราวดีร้ายยังไง
ไม่รู้อะไรรออยู่เลย

แค่เราปล่อยมือกัน

 

ทุกอย่างในชีวิต เปลี่ยนแปลงได้เสมอ

เดินคลาดกันไปไม่กี่ก้าว เราอาจจะเจอใคร... คนอื่นอีก ได้เสมอ

เพราะงั้นแล้ว วันที่ยังจับมือกันได้แน่นๆ อยู่

ยังเห็นกัน จับกันได้ กอดกันได้ก็คงต้อง...  

“เต็มที่” ในทุกวันกับความรัก ที่ยังเป็นของเรา แหละเนาะลุงจ๋า ^^

 

ยิ่งไม่รู้ ยิ่งต้องทำ Ver II

 

 


ยิ่งไม่รู้ ยิ่งต้องทำ Ver IIยิ่งไม่รู้ ยิ่งต้องทำ Ver II
Music Playlist at MixPod.com

 

     Share

<< ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำอย่าปล่อยให้ฉัน... ฝันไปคนเดียว >>

Posted on Fri 26 Oct 2012 17:08
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh