ไม่ต่างกัน
H O M E
สมการ
Shopping กันนะลู๊ก
หลงทางมา....
แค่... คุณ
ฉันจะ... ก อ ด
สายตา... ยาวววว
สักวัน... ที่ฉันมีเธอ
เงา... รัก
เท่า... ที่มี
รสชาติ... ความเหงาในหัวใจ
คนสําคัญ... ประจําบ้าน
อย่าปล่อยให้ฉัน... ฝันไปคนเดียว
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ Ver. II
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ
ฉันรักไม่พอ... หรือเธอขอมากไป
ไกล... เหมือน ใกล้
ฉัน... ทำเพื่อ เธอ
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้ (Ver. II)
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้
ถ่าน... ไฟ เก่า
ฉันรู้แค่... รักเธอหมดใจ
แดน... เนรมิต
ก้อนหิน... ก้อนนั้น
สดชื่น... เหมือนยืนบนไหล่เขา ^^
แฟน... ดี.... ดี
ตลอดไป ^^
ฉัน... ต้องคู่กับเธอ
Postcard from NoWhere T_T
ไม่มีใคร... ยังไงก็มีเธอ
จะอยู่ตรงนี้... จนวัน สุดท้าย
เรา... สอง สาม คน -- ลดเหลือ สองคน เท่าเดิมแหละ >
พรุ่งนี้... ไม่สำคัญ (มีน้อง มีท้อง... กันเถอะเรา)
บ้า... หอบฟาง
คนไหน... ไม่สำคัญ
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

ฉันรักเธอไม่พอ... หรือเธอขอมากไป

Monday, 22nd October 2012

 

นึกว่าวันนี้จะไม่ได้เขียนไดอารี่ซะแว๊ว...

ก็วันนี้มาทำงานสายมาก... มาถึงก็ 11 โมงแล้ว

ตั้งแต่มา จนถึงตอนนี้ก็ทำงานซะเกือบตลอดเลย

ได้อู้ไปเล่นเกมบ้างเล็กน้อย ถึงปานกลาง

 

ถือว่า ผิดวิสัย ของการทำงานแบบปรกตินะเนี้ย

เพราะส่วนใหญ่มาทำงานจะมีเวลาว่างเยอะมาก...

แต่ก็ยังดีที่อย่างน้อยวันนี้ก็ยังขยันมาทำงานแหละเนาะ

ตอนแรกตั้งใจจะอู้งาน นอนอยู่บ้านซะ 4 วันติดซะหน่อย

 

ก็พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดอีกแล้วนี่นา

อีกอย่างที่ไม่หยุด เพราะหยุดไปก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว

อาทิตย์นี้ลุงจ๋างานเยอะ งานยุ่ง ไม่ได้อยู่บ้านกะนู๋หรอก

เมื่อวานกลับมาถึงบ้าน ลุงจ๋าก็ต้องออกไปทำงานอีก

นู๋ก็เลยต้องนอนแกร่วๆ ดู TV เล่นเกมจนเกือบถึงเที่ยงคืนนั่นแหละ

 

ส่วน Program ของวันพรุงนี้ที่จะต้องอยู่บ้านคนเดียว

ก็คงจะตื่นมาส่งลุงจ๋าไปทำงาน แล้วก็รีดผ้า

เพราะเมื่อวานก็ไม่ได้รีด... ขี้เกียจ เหนื่อยมากกก

เนื่องจากเมื่อวานตอนเช้ามีภาระกิจ Mission ไปหาอาจารย์วิทย์อีกครั้ง

 

ถือว่าน่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ต้องเดินทางไกล ไปหาอาจารย์

เมื่อวานเป็นการแก้ครั้งสุดท้าย คือ การตัดไฝของลุงจ๋านั่นเอง

ก็เลยได้ทำการอำลา ยักษ์ขี ยักษ์ขังทั้งสองของลุงจ๋าเรียบร้อยแล้ว

แต่ถามว่าจะเปลี่ยนอนาคตที่เค้าอาจจะกำหนดมาแล้ว... ได้มั๊ย

อันนี้ก็คงยังไม่รู้เหมือนกัน ต้องรอดูกันต่อไป

 

ก็อาจารย์เล่นบอกว่า ถ้าไม่ตัดไฝทั้งสอง

ตอนแก เราสองคน ก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันอยู่ดี

เด๋วลุงจ๋าก็จะไปเจอหญ้าอ่อนรายใหม่

และลงท้ายชีวิต ด้วยการอยู่แก่ๆ เหงาๆ คนเดียว Y_Y

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

วันหยุดสองวันที่ผ่านมา...

นอกจากการเดินทางไกลไปหาอาจารย์วิทย์แล้ว

ก็แทบจะไม่ได้มีอะไรตื่นเต้น เพราะเป็นการใช้ชีวิตอยู่บ้านอย่างสงบ

ช่วงนี้โลดโผนไม่ค่อยได้ เงินหมด เรียกได้ว่า... หมดเกลี้ยง หมดตูดเลยทีเดียว

นับวันรอให้ถึงวันศุกร์เร็วๆ ไวๆ ไม่ใช่ว่าอยากพักผ่อน

แต่วันศุกร์นี้ เงินเดือนจะออกแล้ว ฮริ้วววว

 

เงินเดือนออกเดือนนี้ ถือว่าหรรษามากเป็นพิเศษ

เนื่องจากจะปลดเปลื้องหนี้ไปได้หลายอย่างเลยทีเดียว ฮริ้วววว

แต่กว่าจะหมดหนี้ สบ๊าย... สบายตัวจริงๆ ก็โน้น สิ้นปี

ปีหน้าชีวิตนู๋จะสบ๊าย สบายขึ้นเยอะเลยทีเดียว

Countdown กันไป อีกเพียงสองเดือนเท่านั้น ^^

 

Update อีกนิดนึงกับการตัดสินใจใน... ความเปลี่ยนแปลงของชีวิต

คิดตกเมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมาตอนนั่งรถตู้กลับบ้านไปหาลุงจ๋า

เจอรถติด แบบผิดปรกติกับชีวิต เนื่องจากเป็นวันฟันหลอ

ผู้คนเลยพากันออกต่างจังหวัด จน Toll Way รถแน่นเลย

 

ก็เลยคิดได้ว่า การที่ต้องขับรถไกลเป็นเวลา 2 ชั่วโมงต่อวัน

งานเข้า 8 โมงเช้า… จะออกจากบ้าน 6 โมงเช้าคงไม่ได้

ต้องเผื่อเวลาไปอีกครึ่งชั่วโมง สรุปต้องออกจากบ้าน 5.30

เพราะเราไม่รู้ล่วงหน้าได้เลยว่า จะมีอะไรบนถนนบ้างในแต่ละวัน

 

คิดได้ดังนั้นแล้ว... นู๋อ้วนยอมแพ้ ถอดใจไปง่ายๆ เลย

ยิ่งเอาไปรวมกับที่คุณเมี่ยงเมตตาคำนวณค่าใช้จ่ายต่างๆ ให้อีก

สรุปว่าเงินเดือนจะเปลี่ยนแปลงไปแค่ไม่เกิน 15,000 บาท

เพราะค่าใช้จ่ายจะสูงขึ้นอีกเกือบ 15,000 บาท

แล้วไหนจะภาษีที่ต้องคำนวณแบบเปลี่ยนฐานอีก กรี๊ดดดด หมดกัน

 

เมื่อได้หลายเหตุผลรวมกันดังนี้แล้ว

สรุปง่ายๆ ว่า งานที่มีอยู่ทุกวันนี้ก็ไม่ได้เสียหายอะไร

ได้เป็นแม่บ้านที่มีเวลาดูแลครอบครัว ดูแลบ้านอย่างเหลือล้น

ก็นั่งจุ้มปุ๊กอยู่ที่นี่ต่อไปนั่นแหละเนาะลุงจ๋าเนาะ

 

หลังจากบอกลุงจ๋าไปว่า... ตกลงใจแล้วว่า “ไม่ไป”

จากที่ตอนแรกคิดว่าลุงจ๋าจะผิดหวัง

เพราะลุงจ๋าบอกว่าอยากเห็นนู๋เป็นผู้หญิงเก่งๆๆ

เป็น Working Women ที่ Present งานต่อหน้าผู้คน

แต่พอเอาเข้าจริง นู๋ตัดสินใจไม่ไป ลุงจ๋ายิ้มแก้มปริเลยทีเดียว

สงสัยจะไม่อยากอยู่บ้านคนเดียวอาทิตย์ละหลายๆ วันเนาะ โฮะ โฮะ

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

ว่าแล้วก็... ย้อนกลับไปเมื่อวันเสาร์นิดนึง

เป็นเช้าวันเสาร์ที่ตื่นสายได้ดั่งใจมากๆ

ตื่นมาลุงจ๋าก็เอาผ้าไปตาก แล้วก็เตรียมตัวซักต่ออีกถัง

ส่วนนู๋ก็เตรียมกับข้าวสำหรับอาหารมื้อเช้าของเราสองคน

 

หลังจากกินอิ่ม และนอนต่อกันอีกงีบนึงแล้ว 555

เพิ่งตื่นแท้ๆ แต่กินอิ่มก็ยังจะพากันนอนต่ออีกแหละ

พอตื่นมาอีกรอบก็ได้เวลา... แจ๋วลงมือ

อาทิตย์นี้มีนัดกะห้องน้ำของเราไว้....

เพราะต้องล้างห้องน้ำใหญ่ทุกๆ สองอาทิตย์

 

นู๋ก็เริ่มจากการปัดฝุ่น กวาดบ้าน

เสร็จแล้วก็เตรียมอุปกรณ์ทั้งหลายทั้งปวง.. บุกห้องน้ำ

ลุงจ๋าช่วยถูบ้านให้ทั้งข้างบน ข้างล่างเลยทีเดียว

น่ารักสุดๆ เพราะยังเก็บผ้า พับผ้าให้นู๋อีกตะหาก

 

อาทิตย์นี้นู๋ก็ล้างห้องน้ำจริงจังแค่เพียงหนึ่งห้อง

ส่วนห้องน้อย... ทั้งสองห้องก็แค่ขัดชักโครกแล้วก็พื้นห้องน้ำ

เด๋วนี้ลุงจ๋าไม่ค่อยไปใช้ห้องน้ำเล็กอาบน้ำเท่าไหร่

ถือว่าเป็นการช่วยประหยัดแรงของนู๋อ้วนไปเยอะเลยทีเดียว

 

อาทิตย์ที่จะถึงนี้ ถ้านู๋ไม่ต้องไปโรงงาน

จะตั้งใจปัด กวาด เช็ด ถูเพียงลำพัง ชดเชยให้ลุงจ๋าเนาะ

เผื่อว่าออกแรงเยอะๆ จะผอมลงบ้าง ไรบ้าง

ช่วงนี้ตัวใหญ่ยักษ์ซะเหลือเกินแล้วเนี้ย!!!!

 

หลังจากทำงานบ้านเสร็จสิ้น เรียบร้อยทุกอย่าง

ก็ได้เวลาอาบน้ำ เตรียมตัวกินข้าวซะหน่อย

เนื่องจากทุกงานบ้านเสร็จเรียบร้อยก่อนฟ้ามืด

ลุงจ๋าก็เลยอาสาขี่มอไซค์ไปซื้อของไหว้เจ้าที่ที่ตลาดคนเดียว

 

ส่วนนู๋อ้วนก็อุ่นกับข้าวเตรียมรออยู่ที่บ้าน

พอกลับมาก็ได้เวลา กินข้าวนอกบ้านกัน

ไม่ได้เคลื่อนย้ายตัวออกไปที่ไหน ก็นั่งอยู่ที่โต๊ะหินบ้านเรานั่นแหละ

กินอิ่ม นู๋ก็นั่งรอลุงจ๋ารดน้ำต้นไม้... รอไป รอมาหลับคาโต๊ะซะงั้น

ช่วงนี้เจริญอาหาร แข็งแรง สมบูรณ์มาก กินอิ่ม นอนหลับ

เรียกได้ว่า เป็นช่วงพาตัวเองแปรสภาพเป็นยักษ์แหละ T_T

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

คืนวันเสาร์ต้องพยายามรีบนอนกันแต่หัวค่ำ

เพราะเช้าวันอาทิตย์มีภาระกิจที่ยิ่งใหญ่มากกกก

ต้องตื่นกันตั้งแต่ตี 5 เพื่อขับรถไปบ้านอาจารย์วิทย์ ที่บางปะกง

ออกจากบ้านกันตอน 6 โมงครึ่งโน้นแหนะ

ไปถึงที่หมายเร็วมาก ยังไม่ 8 โมงเช้าเลย ><

 

พอจอดรถเดินเข้าไป ก็เจออาจารย์มายืนรดน้ำต้นไม้ซะงั้น

แกบอกว่าเริ่ม 8.30 ให้ไปหาข้าวกินกันก่อน

หารู้ไม่ อิสองคนนี้กินหมูปิ้งกันมาจนอิ่มหน่ำไปแล้ว

อย่าให้เสียเวลา... นอนกันเถิดพวกเรา

 

ที่นู๋ต้องนอน เพราะตื่นมามีอาการเหมือนจะเป็นไข้

ทั้งเจ็บคอ ทั้งปวดหัว น่ากลัวมากกกก

ช่วงนี้ไม่อยากป่วยเลย ยังไม่กล้ากินยาใดๆ ทั้งสิ้น

ก็เลยรีบตะกายกลับเข้าไปยึดเบาะหลัง หลับยาวววว

 

ตื่นมาอีกทีตอน 8.20 ตามตั้งใจ

ไม่ใช่ว่าจะลงรถนะ ตื่นมาปลุกลุงจ๋าให้ไปทำพิธีจะได้รีบกลับบ้าน

พอเรียกลุงจ๋า ลุงจ๋าบอกว่าตื่นพอดีเหมือนกัน เพราะเหมือนมีคนมาเคาะกระจก

กรี๊ด... ครายยย จะมาเคาะกระจกเรียกลุงจ๋า ไม่หร๊อกกกก 5555

 

ปลุกลุงจ๋าเสร็จ นู๋ก็ขออนุญาตหลับต่อดีกว่า ปวดหัว

มาตื่นอีกที ตอนลุงจ๋ามาปลุกนั่นเอง... บอกว่ามาช่วยหน่อย

คืออาจารย์แก... วงไฝเพิ่มเติมที่ตัว และที่หลัง

ลุงจ๋าเอาใบไม้แต้มเองไม่ถึง ให้นู๋ไปช่วยเอาใบไม้แต้มๆ หน่อย

 

ก็เลยสะลึมสะลืมมาช่วยเอาใบไม้แต้มไปตามจุดที่อาจารย์วงไว้

ตอนคุณภาแกอธิบายวิธีให้ฟัง นู๋ก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก สะลึมสะลืออยู่

แต่ลุงจ๋าบอกว่าฟังรู้เรื่อง นู๋ก็ทำตามที่ลุงจ๋าบอกนั่นแหละ

พอแต้มเสร็จก็ต้องเอาใบไม้ทั้งหมดใส่ถุงไปหาอาจารย์ลงคาถาอีก

 

ตอนก่อนออกมา อาจารย์ก็ต้องเขียนกระดาษให้แผ่นนึง

มีชื่อ นามสกุล วันเดือน ปีเกิดของลุงจ๋า แล้วก็ที่อยู่ด้วย

ด้านหลังอาจารย์ก็เขียนลายเหมือนยันต์เอาไว้ด้วย

ลุงจ๋าเอากระดาษมาเตรียมเผา นู๋ก็เห็นว่า... บ้านเลขที่ผิดอีกแล้ว Y_Y

รีบบอกลุงจ๋าไปให้อาจารย์แก้ไขหน่อยซิ มันผิดนะ

ลุงจ๋าไม่พูดพล่ามทำเพลง เอาไฟแช็คจุดเผาเลย

นู๋ก็โมโหลุงจ๋านั่นแหละ... อะไรไม่ทำให้มันถูกต้อง เรียบร้อย

ตั้งใจมาทำพิธีให้เสร็จเรียบร้อย เรื่องแค่นี้ยังไม่ขี้เกียจ เฮ้ออออ

 

สุดท้ายก่อนกลับเข้าบ้าน เราก็เลยแวะไปหาข้าวกินก่อน

ลุงจ๋าบอกจะพาไปร้านเด็ด ลุงจ๋าอยากกินต้มโคล้งร้อนๆ

ไหนบอกไม่มีตังค์ แทนที่จะแวะกินข้าวคนละจานแล้วก็เข้าบ้าน

เอ้า ไปก็ไป ลุงจ๋าพาไปไหน นู๋ก็ตามลุงจ๋าไปติดๆ ตลอดอยู่แล้วนี่เนาะ ^^

 

พอดีว่าร้านอยู่ติดคลอง ก็ที่เหมาะๆ ลอยถุงใบไม้พอดี

เพราะใบไม้ทั้งหมด พอเอาใส่ถุง ผูกปาก อาจารย์ก็ลงมนต์ เขียนยันต์

เค้าว่าต้องเอาไปลอยน้ำ ให้ยักษ์ขี ยักษ์ขังลอยไปไกลๆ

พอกินข้าวเสร็จก็เลยโยนลอยน้ำอยู่ตรงนั้นนั่นแหละ

 

พูดถึงร้านอาหารริมคลองของลุงจ๋านิดนึง

ทุกสิ่งหน้าตา น่ากิน แต่กินแล้วก็... พอประมาณ

เนื่องจากว่าทุกสิ่งมันเปรี้ยวเกินจำเป็นไปหมด

แต่ด้วยความงก ก็ยัดเหยีดเข้าไปจนหมดเกือบทุกอย่าง

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

ก่อนจะไปกินข้าวก็แวะไปหาพ่อ กะ ม๊าที่บ้านก่อน

เอาขวดพลาสติก สมบัติอันล้ำค่าของม๊าไปให้ที่บ้าน

ไม่ได้โทรบอกก่อน กลัวเค้าจะเตรียมกับข้าวไว้ให้เราเยอะอีก

โชคดีที่ลุงจ๋าบอกให้โทรไปตอนใกล้ๆ จะถึง

 

เพราะพ่อบอกว่ากำลังจะออกจากบ้านกันพอดี

ม๊าจะไปตัดผม ร้านไกลโพ้นทะเล

ส่วนพ่อจะไปเยาวราช เสียดายจังไม่ได้ไปด้วย

พอดีว่าลุงจ๋าติดงาน ไม่งั้นจะชวนไปเดินดูตี จู๋ เอี๊ยะ

 

ม๊าบอกว่าลุงจ๋าจะไปทำงาน นอนเล่นที่บ้านก่อนมั๊ย

ถ้าจะอยู่เล่นที่บ้าน ม๊าจะไม่ไปตัดผม

จะได้อยู่บ้านเป็นเพื่อนกัน... ม๊าจ๋า น่ารักเสมอเลยเนาะ ^^

รักม๊า กะพ่อมากๆๆ เลยรู้ม๊าย

 

เราก็เลยแวะไปส่งพ่อกะม๊าตรงอนุสาวรีย์

ไปต่อรถเอาแถวโน้นจะได้ไม่ต้องเหนื่อยนั่งรถไกล

ระหว่างทาง สองตายายก็เถียงกันไปเรื่อยเปื่อย

ดูลุงจ๋าชอบใจนะนั่น... ดูเค้ารักกันดีชิมิหล่ะ

 

ม๊าเป็นคนใจเย็น ยอมทุกคนตลอด

ม๊ายอมหมดไม่ว่าจะเป็นพ่อ หรือลูกแสนดื้อทั้งสอง

ม๊าอดทนเสมอ ไม่ว่าใครจะโวยวายแค่ไหนก็ตาม

น้อยมากจริงๆ ที่จะเห็นม๊าเถียงกลับแบบจริงจัง

เถียงบ้าง แต่สุดท้ายก็ยอมเค้าตลอดและ

 

นู๋รู้ตัว ว่านู๋น่ารักแบบที่ม๊าเป็นไม่ได้หรอก

เพราะนู๋ติดใจร้อนมาจากพ่อซะเยอะ

ที่ทำงานบ้านได้อย่างม๊าบ้าง นี่ก็ถือว่าอลังมากแล้ว

แต่ถ้าจะทำแบบขยันอย่างม๊าเลย เชื่อว่า... ไม่มีวัน

 

ทั้งม๊า ทั้งพ่อ ไม่มีใครติดใจกับ “ชีวิตคู่... ของเรา”

ถึงแม้จะไม่ได้แต่งงาน ไม่ได้จดทะเบียนสมรส

พ่อ กับ ม๊า ไม่ได้มีหน้ามีตากับ... ลูกสาวคนเดียว เหมือนใครๆ

แต่นู๋รู้ว่าเค้าก็อยากให้ “ชีวิตคู่... ครั้งนี้ ของนู๋” อยู่รอดไปได้ด้วยดี

 

ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน ไม่ว่าเรื่องราวจะเริ่มยังไง

แต่ม๊าจะบอกว่า... อดทนนะ อะไรที่ลุงจ๋าไม่ชอบก็อย่าทำ

ถึงแม้ว่าสิ่งที่ลุงจ๋าทำมันจะทำให้นู๋ต้องเสียใจ

ม๊าก็อยากจะให้นู๋อดทน เพื่อให้ชีวิตคู่ของเรา... อยู่รอด

 

ซึ่งต่างจากพ่อมากอยู่เหมือนกัน

เพราะถ้าเราทะเลาะกัน แล้วเกิดเหตุการณ์ใดๆ ที่นู๋เจ็บ

พ่อจะบอกว่า กลับมาบ้านเรา

พ่อเป็นคนใจร้อน ถึงจะรักลุงจ๋ามากแค่ไหน...

แต่ถ้าลูกสาวไม่ไหว พ่อจะเลือก ลูกสาวก่อนเสมอ ^^

 

ทั้งพ่อ ทั้งม๊า ก็อยากให้เราอยู่ด้วยกันให้รอดตลอดไป

แต่สุดท้ายถ้านู๋ตัดสินใจบอกว่า ไม่ไหวแล้ว...

ม๊าก็บอกทุกครั้งว่า ไม่เป็นไร บ้านเราต้อนรับนู๋กลับเสมอ

โชคดีที่สุด ที่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อ กับม๊า นู๋ไม่เคยกลัวอนาคต

เพราะนู๋รู้ว่า นู๋มีครอบครัวที่ยิ่งใหญ่ และพร้อมจะยืนข้างนู๋เสมอ ^^

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

กินข้าวอิ่มก็ได้เวลากลับบ้านเรา

แต่นู๋ต้องอยู่บ้านคนเดียว ลุงจ๋าต้องไปทำงาน

พอกลับมาบ้าน ลุงจ๋าก็อาบน้ำล้างตัว เพราะเริ่มคันแหละ

ทั้งใบไม้ ทั้งมะพร้าวอ่อน เอามาป้ายตามไฝทั่วตัวไปหมด

 

พออาบน้ำเสร็จก็ลงมาแวะงีบอยู่แป๊ปนึง

นู๋ปลุกลุงจ๋าออกไปทำงานตอนบ่ายสองโมงกว่าๆ

พอลุงจ๋าออกไป นู๋ก็นอนเล่น ดู TV ไปเรื่อยเปื่อ

ลุกมาหาไรกินอีกทีก็ตอน 6 โมงเย็น

 

ก่อนจะเตรียมอาหารเย็นของตัวเอง

ก็โทรหาลุงจ๋าก่อน เผื่อว่าจะได้กลับมากินด้วยกัน

ปรากฏว่า ลุงจ๋าจะกลับดึกมาก ให้นู๋กินก่อนได้เลย

พอกินเสร็จ นู๋ก็รีบปิดบ้าน จรลีขุ้นข้างบนทันที

ไม่ใช่อะไร อยู่ข้างล่างมันร้อน ไปนอนตากแอร์ ดู TV ดีกว่า สบายใจ

 

ดู The Voice จบก็เข้าไปอาบน้ำ อาบท่า

แล้วก็สวดมนต์เสร็จเรียบร้อย นอนดู TV เล่นเกมต่อไป

ไม่รู้จะทำอะไรแล้วจริงๆ ขี้เกียจเล่นเนตด้วย เบื่อ facebook

ดูนู้น ดูนี่ นอนไม่หลับซะที อยากรอลุงจ๋า

 

สัก 4 ทุ่มลุงจ๋าบอกว่าอีกสักพักโน้นแหนะถึงจะเสร็จ

นู๋ก็เลย นอนดู TV จนหลับไปตอนเกือบๆ เที่ยงคืน

ปรากฏว่าหลับไปได้แป๊ปเดียว... ลุงจ๋าก็โทรมาว่าอยู่หน้าบ้านแหละ

นู๋ก็คืบคลานลงมาเปิดประตูบ้านให้ลุงจ๋านั่นแหละ

 

ลุงจ๋ากลับมาพร้อมด้วยข้าวกล่อง Big C

เวฟมาเสร็จเรียบร้อย นู๋ว่าแล้วว่าลุงจ๋าต้องหิว

ก็นั่งจนดึกป่านนั้น มีเหรอ ลุงจ๋าจะนอนแบบท้องว่างได้

แต่ก็มาบ่นเองอยู่ดี ว่าข้าวกล่องไม่อร่อยเลย

 

ก็ไม่รู้ว่าจะไปซื้อมาทำมัย ข้าวที่บ้านเยอะแยะ

หมี่ที่พ่อผัดมาให้ก็ยังมีอยู่ตั้งกล่องเบ้อเร่อ

กลับมากินที่บ้าน ประหยัดตังค์ อร่อยด้วย

เด๋วคืนนี้จะดูซิ ลุงจ๋าจะซื้ออะไรกลับมากินอีก

 

เย็นนี้นู๋ต้องเข้าบ้านเอง โดยบริการสองแถวอีกแล้ว

เพราะลุงจ๋าคงจะกลับดึกแบบเมื่อวานอีก

เห็นว่าวันพรุ่งนี้ ลุงจ๋าก็ต้องไปทำงานเหมือนเดิม

นู๋ก็เลยว่าจะอยู่บ้าน รีดผ้า รีดผ่อนไปตามเรื่องตามราว

 

เสียดายจังเลย วันหยุดทั้งที ก็เลยไม่ได้อยู่ด้วยกันซะงั้น

ไม่เป็นไร อยู่บ้านคนเดียว จะได้เล่นเกมได้แบบไม่โดนดุ ^^

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

ห้าโมงแหละ ใกล้ได้เวลากลับบ้านเต็มที

พรุ่งนี้จะตื่นส๊าย... สาย

กลับไปบ้านวันนี้ ตั้งใจว่าจะไม่กินอะไร

จะขึ้นบ้าน อาบน้ำ รีดสวดมนต์ รอดู “มุนิน” ของช้านนนน

วันนี้แหละ จะมีคนมาต่อสู้กับนภนภาให้ได้อย่างใจนู๋ซะที

 

อย่าได้รอช้าเลยทีเดียว รีบปิดท้ายไดอารี่วันนี้ดีกว่า

ก็คงจะปิดท้ายไดอารี่ไปกับมุขเก่าที่คุ้นเคยของนู๋

นั่นคือ การเอ่ย กล่าวถึง “เพลงประจำไดอารี่” นั่นเอง

 

“ฉันรักเธอไม่พอ... หรือเธอ ขอมากไป”

 

เป็นชื่อเพลงที่ย๊าว... ยาวมาก มาก

มาจาก Club Friday ที่คุ้นเคยนั่นเอง

ตอนที่คุณลี่ เค้าโทรมาเล่าใน Club Friday นู๋ก็ได้ฟังนะ

แต่ตอนฟัง อยากบอกว่า นู๋แอบ Negative กะ She นิดนึง

 

ไม่ใช่จากพฤติกรรมที่เค้าทำนะ

แต่นู๋ไม่เชื่อว่ามันเหมือนใน MV ว่าเค้าไม่กลับไปรักผู้ชายคนแรก

ในความเป็นจริง นู๋เชื่อว่า เค้าทำใจไม่ได้... ที่ผู้ชายปฏิเสธเค้

เพราะงั้น ใน MV ที่ตอนจบเค้าเป็นคนบอกผู้ชายว่า… ไม่

ในความเป็นจริง นู๋ว่าผู้ชายเป็นคนบอกเค้าเองมากกว่า

 

ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป

 

ลุงจ๋าจะแปลกใจรึป่าวไม่รู้ ที่นู๋เลือกเพลงนี้มาแปะไดอารี่

อยากบอกว่าครั้งแรกที่ฟังเพลงนี้... คิดอยากแปะเลย

แต่บอกตัวเองว่า อย่าเลย...

ความรักของเรามันจะไม่มีทางเดินไปถึงจุดที่เป็นเพลงนี้

 

ส่วนวันนี้ ถามว่าทำมัยถึงเลือกมาใช้เพลงนี้...

ก็บอกตรงๆ ว่ามันก็ยังไม่ได้มาไกลถึงจุดที่บอกในเพลงนี้หรอก

แต่ถ้าหลายอย่างยังเดินไปทางเดิม... นู๋ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

เพราะหลายการกระทำของลุงจ๋า ยังเอาอดีตมาทำร้ายนู๋... ซ้ำไป ซ้ำมา

 

ฉันหยุดที่เธอ แต่เธอนั้นหยุดที่ใคร
ยิ่งรักเธอมากเท่าไร ก็ยิ่งพบว่าในหัวใจฉันยิ่งอ้างว้าง
อึดอัดกับความสงสัย รักเธอไม่เคยเต็มหัวใจ
เธอยังต้องการ ส่วนฉันต้องทำอย่างไร

ยังรักเธอไม่พอใช่มั้ย..
หรือเธอขอมันมากไป ถ้ารู้รักยังน้อยไป
ฉันก็พร้อมจะทำเพื่อเธอ แต่ตอนนี้สิ่งที่ทุกข์ใจ
คือไม่รู้จะเติมเต็มความรักให้เธออย่างไร

 

ตอนนี้เราไม่งอน ไม่ทะเลาะ ไม่โกรธกัน

ทำมาได้นานกว่าที่ตั้งใจไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่า 1 อาทิตย์

แต่มาถึงวันนี้มันดีขึ้นต่อเนื่องมาได้ถึง 2 อาทิตย์เต็มๆ แหละ

นั๋งตั้งใจจะทำให้มันนานขึ้นเป็น 3, 4, 5 อาทิตย์ จนถึง… ตลอดไป

 

ทุกวันนี้สิ่งไหนที่ลุงจ๋าทำ ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ

และสิ่งเหล่านั้น มันทำให้นู๋เป็นทุกข์ หรือเสียใจ

นู๋จะพยายามให้มันมีผลต่อความรู้สึก และจิตใจนู๋... แค่ไม่นาน

ผลที่ได้ ก็ดีเกินกว่าที่ตั้งใจไว้ เพราะเหมือนนู๋ไม่ได้คิดซ้ำกับเรื่องเดิม

 

แต่ถ้าถามว่า นู๋ยังเสียใจกับการกระทำเดิมๆ ของลุงจ๋ามั๊ย

บอกได้ตรงๆ เต็มปาก เต็มคำเลยว่า...

“ไม่มีวันไหน เวลาไหน ที่สิ่งเหล่านั้น... ไม่ทำร้ายนู๋”

แค่หวังว่า นู๋จะปล่อยผ่านมันแบบนี้ไปได้เรื่อยๆ

แบบที่... ไม่มีอาการสะสม เหมือน ระเบิดเวลา

ความรักมันมีอายุของมัน นู๋เชื่อแบบนั้นอยู่เสมอ

ไม่ว่าจะเป็นอายุขัยของความรัก หรือแม้แต่อายุขัยของเราเอง

เพราะฉะนั้น นู๋จะตั้งใจ ทำทุกวันของเราให้ดีที่สุด

อดทนให้เรามีความสุขกับปัจจุบันของเราให้มากที่สุด

เผื่อว่าวันพรุ่งนี้... เวลาที่เรามี มันจะสั้นจน... หมดลง

 

 

ต้องรักเธอรักมากแค่ไหน ต้องทุ่มเทสักเท่าไหร่
ยอมรับ..ฉันหมดเรี่ยวแรง กับรักที่ไร้จุดหมาย..
และตอนนี้ยิ่งรักยิ่งท้อ การรักเธอต่อรู้ดีต้องจบอย่างไร

เมื่อรักแท้ต้องมาพ่ายแพ้ซึ่งความต้องการ..
ที่ไม่สิ้นสุดของเธอ..

 

 


ฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไปฉันรักไม่พอ หรือเธอขอมากไป
Music Playlist at MixPod.com

 

     Share

<< ไกล... เหมือน ใกล้ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ >>

Posted on Mon 22 Oct 2012 17:18
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh