รสชาติ... ความเหงาในหัวใจ
คนสําคัญ... ประจําบ้าน
อย่าปล่อยให้ฉัน... ฝันไปคนเดียว
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ Ver. II
ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ
ฉันรักไม่พอ... หรือเธอขอมากไป
ไกล... เหมือน ใกล้
ฉัน... ทำเพื่อ เธอ
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้ (Ver. II)
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้
ถ่าน... ไฟ เก่า
ฉันรู้แค่... รักเธอหมดใจ
แดน... เนรมิต
ก้อนหิน... ก้อนนั้น
สดชื่น... เหมือนยืนบนไหล่เขา ^^
แฟน... ดี.... ดี
ตลอดไป ^^
ฉัน... ต้องคู่กับเธอ
Postcard from NoWhere T_T
ไม่มีใคร... ยังไงก็มีเธอ
จะอยู่ตรงนี้... จนวัน สุดท้าย
เรา... สอง สาม คน -- ลดเหลือ สองคน เท่าเดิมแหละ >
พรุ่งนี้... ไม่สำคัญ (มีน้อง มีท้อง... กันเถอะเรา)
บ้า... หอบฟาง
คนไหน... ไม่สำคัญ
หนึ่งเหตุผล... ของคนรอ
พูดลอย ลอย (อีกแล้ว)
รักเธอ... ตั้งแต่ เมื่อไหร่
หากเธอ... จะรัก
พูดลอย ลอย
คำ... ยินดี
รักเธอ... ทั้งหมด ของหัวใจ
ฉันอยู่ตรงนี้... ข้าง ข้างเธอ
ไ อ ร ด า
ยิ่งรู้จัก... ยิ่งรักเธอ
แด่เธอ... ผู้อดทน
เที่ยงคืน... สิบห้านาที
ตะวัน... ของหัวใจ
ขอแค่... ฝัน
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

ไม่มีใคร... ยังไงก็มีเธอ

Friday, 7th September 2012

 

ตั้งแต่เริ่มต้นเดือนใหม่มา... ยังไม่มีไดอารี่สักหน้า ><

ผ่านมาตั้ง 1 อาทิตย์เต็มๆ แล้ว สงสารไดอารี่ของเราจังค่ะลุงจ๋า

นี่ขนาดเป็นเดือนสำคัญของนู๋นะเนี้ย ยังขี้เกียจได้ขนาดนี้

อยากจะขยันเขียนไดอารี่ได้มากๆ อย่างเมื่อก่อนจัง

 

คิดอีกที ก็อาจจะมีข้อดีอยู่บ้างนะ ที่นู๋ไม่เขียนเยอะ

เพราะตอนนี้คนอ่านก็ชักจะไม่ค่อยว่าง ไม่มีเวลาอ่าน

แถมไดอารี่ที่ Print มาเก็บก็ไม่มีที่จะเก็บแล้วด้วย

ล้นจนไม่รู้ว่าจะเอาไปไหว้ตรงไหนดี วางกองๆๆ ไว้ หมดคุณค่าอย่างบอกไม่ถูก T_T

 

วันนี้นู๋ก็ตั้งท่าจะเขียนไดอารี่ตั้งแต่กลางวัน

จนบัดนี้ 4.50 แล้ว ใกล้ได้เวลากลับบ้านเต็มที

เชื่อว่าคงจะเขียนได้ไม่หมดอย่างที่ตั้งใจอยากจะเขียน

แต่ก็ยังดีกว่าปล่อยให้ไดอารี่ว่างๆ ไปแบบนี้เนาะ สู้ สู้

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

ไม่แน่คืนนี้ก็อาจจะได้เขียนต่อ เพราะลุงจ๋ากลับมืด

เด๋วนี้ลุงจ๋าไม่ได้หนีไปเที่ยวกินเหล้าเหมือนเมื่อก่อน

แต่เปลี่ยนแนวไปเตะฟุตบอลกับเพื่อนที่ออฟฟิตแทน

อยากมีรูปลุงจ๋าตอนเตะฟุตบอลบ้าง จะได้มาแปะไดอารี่

ทำไงได้... ลุงจ๋าไม่ให้นู๋ไปด้วย แต่ก็นะ นู๋ก็ไม่พร้อมเจอใครเหมือนกัน

เนื่องจากตอนนี้ ตัวใหญ่ยักษ์เป็น “หมูอืด”

ตอนนี้ยังต้องกินยาบำรุงเลือดที่คุณหมอให้มา

ไหนจะของมีประโยขน์อีกมากมายหลายสิ่ง

งานบ้านก็ยังทำไม่ได้ ออกกำลังกายก็ไม่ได้ จะระบายออกทางไหน

นี่ยังไม่นับที่กินมาตอนช่วงที่ท้องกะเค้าด้วย โอ๊ย เครียด

 

ยิ่งเมื่อวันพุธที่นู๋ทำซ่าไปเจาะกระดาษปึกใหญ่มา

แต่ปึกเดียว ก็เล่นเอาจุก ระบม เจ็บมาถึงตอนนี้

เข็ดแล้ว ไม่กล้าซ่า ต้องรอให้ครบเดือนก็รอก่อนก็ได้

สงสารก็แต่ลุงจ๋า เหมาทำงานบ้านเกือบหมดแหนะ

 

โดยเฉพาะเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว... ทั้งล้างห้องน้ำข้างบนตั้ง 2 ห้อง

ไหนจะต้องรีดผ้าตะกร้าใหญ่ยักษ์ตั้ง 1 ตะกร้า ครึ่ง

ไม่รู้จะบอกลุงจ๋ายังไงว่าขอบคุณลุงจ๋ามากๆ เลยนะค่ะกับทุกอย่างที่ทำให้

สงสารมากๆ รอให้อะไรๆ กลับสู่สภาวะปรกติก่อนนะ

เด๋วนู๋จะกลับมาทำงานบ้านให้คุณลุงจ๋าของนู๋เหมือนเดิม ^^

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

แต่ระหว่างนี้นู๋ก็ช่วยทำงานบ้านเล็กๆ น้อยๆ

ทำหน้าที่ดูแลลุงจ๋าได้บ้างนิดๆ หน่อยๆ

โดยเฉพาะเรื่องตื่นเช้ามาชงกาแฟ หาขนม เตรียมกับข้าว ล้างจาน

ยิ่งเห็นลุงจ๋าชอบตื่นมานั่งจิบกาแฟชมสวนตอนเช้า นู๋ก็เพลินเลยทีนี้

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

คาดว่า พรุ่งนี้เช้า... วันเสาร์ก็คงเป็นเหมือนทุกครั้ง

นู๋อดนอนตื่นสาย เพราะมีหน้าที่มานั่งชมสวนเป็นเพื่อนลุงจ๋า

จะให้นู๋หลับต่อคนเดียวมันก็ไม่หนุกแล้ว เหงาๆ ไม่มีใครเล่นด้วย

ยอมรีบตื่นมานั่งดูลุงจ๋านั่งยิ้มมองต้นไป กินขนมดีกว่าเนาะ ^^

 

ดีที่สุดคือ ได้ยื่นหนังสือสวดมนต์ให้ลุงจ๋าได้แผ่เมตตาแต่เช้า

เพราะถ้านอกเหนือจากโอกาสนี้ ก็ไม่มีทางซะหรอก

พูดถึงเรื่องสวดมนต์ เด๋วนี้ลุงจ๋าสวดมนต์เก่งขึ้นทุกวัน

มีสองวันที่ขาดไปเนื่องจากเหนื่อยกับอาการท้องเสีย

พอเมื่อคืนก็เพลียต่อเนื่องเพราะอดนอนมาเต็มๆ 1 คืน

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

มังสวิรัตของลุงจ๋ากับนู๋อ้วน

 

แถมทุกเย็นวันพฤหัสที่เราอยู่บ้านกินข้าวเย็นด้วยกัน

ลุงจ๋าก็ได้กินมังสวิรัติกับนู๋ด้วย เพราะนู๋กลับมากินมังสวิรัติทุกวันพฤหัส

ที่เป็นวันพฤหัสก็เพราะตรงกับวันเกิด ลด ละการกินเนื้อสัตว์

ตั้งใจว่าบุญกุศลจะแผ่ไปให้ลูก ให้พ่อแม่ และเจ้ากรรมนายเวร

แต่หลักๆ ทำเพื่อเตือนตัวเองให้ไม่ลืมว่าเรามี “ลูกคนแรก” แล้ว ^^

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

ขาดไดอารี่ไปตั้งอาทิตย์กว่าๆ แต่เรื่องดองไว้เยอะมาก

ตั้งแต่วันที่พี่เสริฐมาบ้าน วันที่เรางอนกัน (อีกแล้ว)

จนกระทั่งวันที่ไปฟังผลตรวจชิ้นเนื้อที่ขูดมดลูกออกมา

แล้วก็เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในทุกวันที่เราอยู่ด้วยกันอีกจิปาถะ

 

ไม่รู้จะไปเริ่มจากตรงไหนก่อนดี

เอาตรงที่ไปฟังผลตรวจชิ้นเนื้อดีกว่าเนาะลุงจ๋า

จากตอนแรกที่นู๋ตั้งใจจะไปช่วงบ่าย ก็เปลี่ยนไปแต่เช้าดีกว่า

ตรวจเสร็จก็ค่อยกลับออฟฟิตไปทำงานตามปรกติ

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

วันนี้ที่ไปตรวจ ก็ตั้งใจแล้วว่าจะเอาขนมไปฝากคุณหมอ

เลยชวนพี่มี่เดินไปซื้อขนมตั้งแต่วันพุธ กระเตงกลับบ้านด้วย

โชคดีเป็นของนู๋ที่คุณลุงเปลี่ยนใจ ไปหาหมอเป็นเพื่อนกัน ^^

ตอนแรกคิดว่าจะต้องไปคนเดียว รอคนเดียวซะแล้ว ขอบคุณนะค่ะ

 

ตั้งใจอยากเอาขนมไปขอบคุณที่คุณหมออุตส่าห์กลับมาขูดมดลูกให้

เพราะจริงๆ คุณหมออกเวรไปตั้งแต่เที่ยง แถม case นี้ถือว่าเล็กมาก

แค่ขูดมดลูก 15 นาที คุณหมอจะฝากให้คุณหมอเวรทำก็ไม่เป็นไรด้วยซ้ำ

ยิ่งเห็นคุณหมอ Happy กับขนมนิดๆ หน่อยๆ ของนู๋ ก็ยิ่งดีใจ ^^

 

นี่ถ้าเรามีโอกาสมีลูกอีก ก็อยากกลับไปหาคุณหมออีก

แต่จะได้กลับไปหาคุณหมออีกมั๊ย... อันนี้ยังไม่แน่ใจ 555

ทำบุญ ไหว้พระ สวดมนต์ กันต่อไปเรื่อยๆ ก่อนเนาะลุงจ๋า

ส่วนจะเห็นผลกันเมื่อไหร่ เด๋วก็คงได้รู้เองแหละเนาะ ^^

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

อยากให้คุณลุงรู้ว่า นู๋ดีใจกับความเปลี่ยนแปลงหลายอย่างของลุงจ๋า

ไม่ว่าจะเรื่อง ดื่มเหล้าน้อยลง โดยเฉพาะเข้าพรรษา ยังไม่แตะเลย

จริงๆ มีหลุดไปวันนึง ที่เราไปดู Concert ด้วยกัน งอน 555

ไหนจะเรื่องสวดมนต์ กินมังสวิรัติ ยอมเข้าวัด ทำบุญมากขึ้น

 

ทั้งหมดนี้อาจจะไม่ใช่เพราะนู๋คนเดียวเท่านั้น

แต่อย่างน้อยมันก็ถือเป็นเรื่องที่น่าภูมิใจ

เพราะตั้งแต่เรามาอยู่ด้วยกัน ลุงจ๋าก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นเยอะๆ

อานิสงฆ์นี้ ครอบครัวของลุงจ๋าจะได้ดีใจ ที่เราเลือกมาใช้ชีวิตคู่ร่วมกันเนาะ ^^

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

ใกล้ได้เวลาเก็บของกลับบ้านเต็มทีแล้ว...

งั้นเอาเรื่องที่ไปโรงพยาบาลให้จบก่อนแล้วกันเนาะลุงจ๋า

โชคดีที่คุณหมอบอกว่าผลตรวจทุกอย่างถือว่าเป็นปรกติ

สบายใจได้ว่าไม่มีตัวเด็กออกมา แปลว่าทุกอย่างไม่ผิดพลาด

 

ไม่เป็นมะเร็ง หรือมีโรคร้ายแรงอื่นๆ ในชิ้นเนื้อ

หลังจากนี้รอให้เม๊ง เมงมาอีกสัก 2 รอบก็ปล่อยใหม่

คุณหมอบอกว่าตอนนี้มดลูกดูสมบูรณ์ดีมาก

ถ้าท้องได้ครั้งนึงแล้ว ก็แปลว่า เราไม่ใช่คนมีลูกยากแน่นอน

 

ระหว่างนี้ให้กิน Folic ดูแลร่างกายให้แข็งแรงเตรียมตัวให้พร้อม

สิ่งที่เกิดขึ้นคราวนี้ไม่ใช่ความผิดปรกติจากพ่อ หรือ แม่

เพราะฉะนั้น ไม่ต้องกลัวว่าท้องหน้าจะเป็นแบบนี้อีก

คุณหมอเชียร์หน้าดู แต่ตอนนี้นู๋ยังเจ็บแปล๊บๆ อยู่เลยค่ะ ><

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

จบไดอารี่วันนี้ไว้ตรงนี้ก่อนก็แล้วกันเนาะ

แต่ถ้ากลับบ้านแล้วมีโอกาสได้เขียนอีก ค่อยว่ากันอีกที

ก็ต้องเหมือนเดิมตามธรรมเนียมกับ “เพลงประจำไดอารี่”

 

“ไม่มีใคร... ยังไงก็มี เธอ”

 

ณ จุดนี้ต้องบอกเลยว่าชอบทุกอย่างทั้ง...

คนร้อง เสียงร้อง ทำนอง แล้วก็เนื้อเพลง

และเหตุผลที่สำคัญที่เลือกเพลงนี้มาแปะไว้ในไดอารี่

ก็เป็นเพราะเรื่องราวยากๆ ที่เข้ามาใน “ชีวิตคู่” ของเรา... สองคน

 

อย่างที่นู๋บอกคุณลุงไปหลายทีแล้ว...

ถึงแม้ว่าเวลาที่เราสองคนเลือกมาใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน

มันอาจจะดูสั้น ดูน้อยมากในสายตาของใครๆ

แต่เรื่องราวความรัก และอุปสรรคที่เกิดขึ้นในชีวิตคู่ของเรา

มันอาจจะมากมาย และยิ่งใหญ่มากกว่าคนที่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมานานๆ ซะอีก

 

เท้าความกันได้ตั้งแต่วันที่ “ความจริงเปิดเผย”

การตัดสินใจของเราที่ยังเลือกจะมีกันและกันอยู่จนวันนี้

ความลำบากตั้งแต่วันที่เราไม่มีบ้าน มันเหนื่อยแสนเหนื่อย

จนเรื่องของการปรับตัวที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกัน... ในทุกวัน

 

ไหนจะความยากในชีวิตที่ผ่านเข้ามา

ทั้งเหตุการณ์น้ำท่วม ลุงจ๋าไม่สบายจนเข้าโรงพยาบาล

จนวันที่เราได้มีลูกอย่างใคร แต่ในที่สุด... เค้าก็ไม่มาให้เราเห็น

แต่ทั้งหมดนั้น... เรายังเลือกจะผ่านมันมาด้วยกัน

และแน่นอนว่า มือของเราจับกันได้... แน่นกว่าเดิม ^^

 

ถึงวันนี้... ก็ต้องบอกลุงจ๋าว่า ขอบคุณในทุกวันยากๆ

ขอบคุณที่ยังเลือกจะอดทนจับมือเดินผ่านปัญหามาด้วยกันแบบไม่ปล่อยมือนู๋ไป

นู๋จะตั้งใจทำสิ่งที่นู๋บอกแม่ แล้วก็บอกลุงจ๋าไว้แล้ว...

นู๋จะพยายามตั้งใจไม่โกรธ ไม่งอนกับลุงจ๋าบ่อยๆ เหมือนที่ผ่านมา

ความทุกข์ใดที่เกิดขึ้น นู๋จะให้มันเกิดและจบที่นู๋ ไม่ให้ลุงจ๋าต้องเป็นทุกข์อีก

ขอโทษลุงจ๋ากับหลายเรื่องที่นู๋ตั้งใจและไม่ตั้งใจ

 

แต่อย่างนึงที่อยากให้ลุงจ๋ารู้ไว้ตลอดเวลา...

“ไม่มีวันไหนที่นู๋ไม่รักลุงจ๋า

และจะไม่มีวันนั้นแน่นอน ^^”

 

ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ

 

 


ไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอไม่มีใคร ยังไงก็มีเธอ
Music Playlist at MixPod.com

 

     Share

<< จะอยู่ตรงนี้... จนวัน สุดท้ายPostcard from NoWhere T_T >>

Posted on Fri 7 Sep 2012 17:35
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh