ยิ่งไม่รู้... ยิ่งต้องทำ
ฉันรักไม่พอ... หรือเธอขอมากไป
ไกล... เหมือน ใกล้
ฉัน... ทำเพื่อ เธอ
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้ (Ver. II)
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้
ถ่าน... ไฟ เก่า
ฉันรู้แค่... รักเธอหมดใจ
แดน... เนรมิต
ก้อนหิน... ก้อนนั้น
สดชื่น... เหมือนยืนบนไหล่เขา ^^
แฟน... ดี.... ดี
ตลอดไป ^^
ฉัน... ต้องคู่กับเธอ
Postcard from NoWhere T_T
ไม่มีใคร... ยังไงก็มีเธอ
จะอยู่ตรงนี้... จนวัน สุดท้าย
เรา... สอง สาม คน -- ลดเหลือ สองคน เท่าเดิมแหละ >
พรุ่งนี้... ไม่สำคัญ (มีน้อง มีท้อง... กันเถอะเรา)
บ้า... หอบฟาง
คนไหน... ไม่สำคัญ
หนึ่งเหตุผล... ของคนรอ
พูดลอย ลอย (อีกแล้ว)
รักเธอ... ตั้งแต่ เมื่อไหร่
หากเธอ... จะรัก
พูดลอย ลอย
คำ... ยินดี
รักเธอ... ทั้งหมด ของหัวใจ
ฉันอยู่ตรงนี้... ข้าง ข้างเธอ
ไ อ ร ด า
ยิ่งรู้จัก... ยิ่งรักเธอ
แด่เธอ... ผู้อดทน
เที่ยงคืน... สิบห้านาที
ตะวัน... ของหัวใจ
ขอแค่... ฝัน
สักเรื่อง... ได้ไหม
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที V.II
ความรัก... ทำให้คน ตาบอด
รัก... ครั้งเดียว
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

บ้า... หอบฟาง

Wednesday, 1st August 2012

 

หายหน้า หายตาไปจากไดอารี่ซะนาน

งานนี้มีสองเหตุผล คือ ป่วยมาก... ป่วยจนนอนแหง่กไปทั้งอาทิตย์

พอตั้งใจจะกลับมาเขียนไดอารี่อีกทีเมื่อวันจันทร์...

ปรากฏว่า ไดอารี่ เต็มล้น จนไม่สามารถยัดเยียดอะไรเข้าไปได้อีก

เพิ่งจะ Mail ไปแจ้งทาง WebMaster อีกรอบว่า...

ยังไม่ได้เคลียร์พื้นที่ไดอารี่ให้นู๋อ้วนเลย รอมาตั้งแต่เมษาแว๊ว...

 

ณ ตอนนี้แก้ปัญหาไปพลางๆ กับการซื้อพื้นที่เพิ่ม

ซื้อไป ซื้อมา นี่ก็ซื้อเพิ่มมาอีก 40 MB แล้ว

แต่ทำไงได้ รูปเราเยอะเนาะลุงจ๋าเนาะ ขี้เกียจทำหลายขั้นตอน

ก็เอาเป็นว่าซื้อเพิ่มไปพลาง พลาง เด๋วเคลียร์แล้วคงเขียนได้อีกบาน ><

 

เรื่องทำบุญบ้านก็ยังเล่าไม่จบสักที ทั้งที่ผ่านมาจะ 3 อาทิตย์แล้วมั๊ง

ก็มัวแต่ติดนู้น ติดนี่ เพราะคุณลุง พานู๋อ้วนไปเที่ยวแทบจะทุกอาทิตย์

และวันนี้ก็เช่นกัน คงยังไม่ได้เล่าเรื่องทำบุญบ้านต่อเนื่อง

เพราะตั้งใจจะเล่าเรื่องพากันไปดูคอนเสิร์ตซะก่อน ก่อนจะลืมความรู้สึกไปมากกว่านี้ ><

 

บ้า หอบฟาง

 

อย่างที่เล่าไว้ในไดอารี่หลายหน้าแล้ว... ว่าพี่คม เจ้านายที่แสนดีให้บัตรมา 4 ใบ

ได้ตั๋วมาตรงกับวันที่ 28 รอบสุดท้ายซะด้วย ฮริ้ววววว

จากตอนแรกพี่คมโทรมาบอกว่าได้รอบวันที่ 27 เกือบไปแล้ว

งานนี้ต้องขอบคุณในความละเอียดของพี่เสริฐ เพราะตาดีเห็นก่อน

 

แต่ก่อนจะถึงวันคอนเสิร์ต อาการป่วยที่หลบๆ มานานของนู๋ก็ออกฤทธิ์

ตั้งแต่เช้าวันอังคาร นู๋หมดพลังลุกจากเตียงมาอาบน้ำ แต่งตัวไปทำงาน

ลุงจ๋าก็ไม่อยู่ เพราะต้องไปทำงานที่ระยองตั้งแต่วันจันทร์ กว่าจะมาก็วันพุธ

นอนป่วยอยู่บ้านคนเดียวอีกแล้ว เหมือนตอนลุงจ๋าลงใต้ไม่มีผิด

 

อยู่บ้านคนเดียว ป่วยหง่ำเหงือก ไม่มีปัญญาออกจากบ้าน

ทำได้แค่ย้ายตัวจากข้างบนมานอนข้างล่างบ้าง

อาหารหลักก็มีแค่ ยำยำ ต้มยำกุ้งน้ำข้น และหนมปังนิดหน่อย

ประมาณว่าอะไรอยู่ในบ้านก็กินๆ ไป เพราะออกไปหาไรกินไม่ไหว

กินเสร็จ ก็กินยา หลับ ตื่นมาหาไรกิน กินยา และ... หลับ

 

บ้า หอบฟาง

 

ส่วนงานลุงจ๋าก็ยุ๊ง... ยุ่ง ยุ่งจนเกือบไม่ได้กลับมาวันพุธแล้ว

แต่เนื่องจากมีนู๋นอนพะงาบ พะงาบอยู่บ้านเพียงลำพัง

ลุงจ๋าก็ตัดสินใจกลับบ้าน มาถึงก็เย็นๆ วันพุธ ได้ดูแลนู๋อ้วนสมใจ

เย็นนั้นเลยโชคดีหน่อย ได้กินโจ๊ก มีสารอาหารบ้างแล้ว เย้ ^^

 

บ้า หอบฟาง

 

แต่วีรกรรมของลุงจ๋ายังไม่หมดแค่นั้น เนื่องจากอยากดูแลนู๋เป็นอย่างดี

คืนนั้นอยากจะนอนกอดกันให้นู๋หายหนาว

บอกแล้วว่าอย่ามานอนใกล้ เพราะเด๋วมันจะติดหวัดกันเปล่า

แถมตัวเองก็ท้องไม่ค่อยดี เนื่องจากบริโภคอาหารทะเลเกินความจำเป็นมาด้วย

และแล้วก็เป็นไปตามคาด... คุณลุงติดหวัด รวมกับอาการอาหารเป็นพิษ ><

 

เย็นวันพุธที่นอนดูทีวีอยู่กับลุงจ๋า... มีข่าวโรคมือ เท้า ปากซะงั้น

แถมเกิดกับเด็กอายุ 16 ซะด้วย เริ่มจากมีอาการเป็นไข้หวัดก่อน

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ก็เริ่มปวดตัว แล้วก็... ตายซะงั้น

ที่สำคัญ คือ ตอนนั้น นู๋เริ่มปวดตัวแล้ว เลยกลัวตายเหมือนเค้า

วันพฤหัส ลุงจ๋าก็เลยพานู๋ไปหาหมอ ไปไกลถึง วิภารามอีกแล้ว

 

ตอนขากลับจากโรงพยาบาล คุณลุงขับรถไป ตาจะปิดไป

เพราะอาการไข้ เป็นเยอะจนอยากอ้วก พอกลับมาถึงบ้าน... ก็หลับ หมดสภาพ

กลายเป็นนู๋ต้องกลับมาดูแล พยาบาลลุงจ๋าของนู๋แทน

พอตื่นขึ้นมาก็วิ่งไปอ้วกในห้องน้ำ กินอะไรก็ไม่ลง หนักมาก...

แต่ที่หนักยิ่งกว่าก็คือ วันศุกร์ ลุงจ๋าต้องกลับไปทำงานที่ระยองอีก

เป็นอันว่า กลับมาติดไข้นู๋อ้วนซะอย่างงั้น... จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดีนะเนี้ย ><

 

บ้า หอบฟาง

 

บ้า หอบฟาง

 

อย่างน้อยก็ถือว่าโชคดีที่ลุงจ๋าหายไข้เร็ว ไม่หง่ำเหงือกเหมือนนู๋

เช้าวันศุกร์ก็ดูท่าทางอาการดีขึ้นทั้งสองคน ลุงจ๋าก็ไประยอง

ส่วนนู๋ก็ลุกขึ้นมาทำงานบ้าน ปัดกวาด ล้างห้องน้ำ 2 ห้อง ถูบ้านแล้วก็รีดผ้า

ทำงานบ้านเสร็จก็ยังมีอาการไข้อยู่นิดหน่อย แต่ที่แน่ๆ ขาเดี้ยง

เพราะนั่งยองๆ ขัดห้องน้ำ แถมย่อ ยก จนในที่สุดก่ะ... ยึด ><

 

ทำงานบ้านเสร็จก็ได้เวลา ต้มยำยำ กินอีกแล้ว

คือจริงๆ ตุนเสบียง ข้าวต้ม 7-11 ไว้ในตู้เย็นเยอะมาก

แต่พอถึงเวลาจริง ก็ยังโหยหา อยากกินยำยำ อยู่เหมือนเดิม

อาการป่วยยังมีอยู่เล็กน้อย แต่ต้องสู้ เพราะต้องหาย

ไม่งั้นเด๋วลุงจ๋าไม่ยอมพาไปดูคอนเสิร์ตหล่ะแย่เลย ><

 

เช้าวันเสาร์ก็ตื่นมา ซักผ้าด้วยมืออีกเล็กน้อยเพราะมีไม่กี่ตัว

เสร็จก็หาอะไรกิน จะได้กินยา แล้วก็เตรียมตัวอาบน้ำ แต่งตัว

ก่อนจะแล่นขับรถออกไปสระผมให้เสร็จก่อนที่ลุงจ๋าจะกลับมาถึง

วนหาร้านที่มีที่จอดรถอยู่นานเลยทีเดียว... แถมไดร์ออกมา ทุเรศอีกตะหาก เซ็ง

 

ที่แน่ๆ ณ จุดนั้น หิวมาก หิวโฮก ทั้งๆ ที่กินข้าวต้มไปตอนสายๆ แล้ว

พอลุงจ๋ามาถึงตอนบ่ายๆ อยากจะชวนกินข้าวซะเด๋วนั้น

แต่ลุงจ๋าบอกว่า รอพี่เสริฐ กะ พี่ปอนด์ก่อน เด๋วค่อยไปกินไรพร้อมกัน

กว่าจะครบ พร้อมกันทั้ง 4 คน ก่ะบ่าย 3 โมงกว่าๆ

ก็เลยแวะกินข้าวที่ตลาดบ้านเราไปก่อน แล้วก็เดินทางมุ่งหน้า... Impact Arena

 

บ้า หอบฟาง

 

บ้า หอบฟาง

 

ไปถึงก่ะต้องแล่นไปเอาเสื้อที่สั่งเอาไว้ทั้ง 4 ตัวก่อน

เพราะอยากใส่ให้เข้ากับบรรยากาศคอนเสิร์ต 26 ปี บ้าหอบฟาง

ได้เสื้อแล้วก็ได้เวลาเดินไปถ่ายรูปเล่นกันให้ทั่ว

ดีหน่อยว่าเราไปเร็ว ไม่ต้องยื้อแย่งกับผู้คนสักเท่าไหร่ เพลินๆ

 

บ้า หอบฟาง

 

เสร็จธุระก็ได้เวลาของลุงจ๋า พี่เสริฐ แล้วก็พี่ปอนด์ดื่มด่ำกับ Sponsor ใจดี

นั่งกินสิงห์ได้แค่ 2 กระป๋อง ไปซื้ออีกที เบียร์ก็หมดหน้างานไปเรียบร้อย

แต่สุดท้าย ลุงจ๋าก็ดั้นด้นไปได้ LEO มาอีก 3 กระป๋อง

ท่าทางลุงจ๋าจะห่างเหินกับแอลกอฮอลล์มานาน แค่สามกระป๋องก่ะตาเชื่อมเลยทีเดียว ><

 

บ้า หอบฟาง

 

พอเห็นตาเยิ้มๆ นู๋ก็ใจคอไม่ดีแล้ว

เพราะกลัวลุงจ๋าจะไม่ยอมหยุดกิน เพราะถ้าเครื่องติด มันดับยาก... ><

เลยทำหน้าเคืองๆ ไม่อยากจะคุยกะขี้เมาแล้ว เหม็นๆๆ

เด๋วนี้ลุงจ๋าน่ารัก รู้ว่าไม่ชอบ ก็ไม่ดื้อกินอีก น่ารักแบบนี้ รักจริงๆ เลย ^^

 

กว่าจะได้เวลาเข้าไปดูคอนเสิร์ต กว่าคอนเสิร์ตจะเล่นก่ะโน้น 2 ทุ่มครึ่ง

บรรยากาศสำหรับนู๋อ้วน ก็เพลินๆ เรื่อยๆ ไม่ถึงจะอินมาก

เพราะเจอเพลงแบบ... ใบ้รับประทานอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน เนื่องจาก... ร้องไม่เป็น

เกิดมาไม่ค่อยจะไปดูคอนเสิร์ตที่ตัวเองร้องเพลงได้ไม่หมดสักเท่าไหร่

แต่งานนี้ที่อยากมา... ประเด็น คือ อยากมีประสบการณ์ดูคอนเสิร์ตกับลุงจ๋า... เท่านั้นเอง ^^

 

ก็ไม่เสียเที่ยวนะงานนี้ ได้ร้องเพลงให้ลุงจ๋าฟังไปเน้นๆ ถึง 3 เพลงด้วยกัน

ทั้ง “เธอปันใจ” ไหนจะ “ได้อย่างเสียอย่าง” เอิ๊กๆๆๆ ร้องซะหมดเสียง “อินมาก” 555

แต่ที่ดูจะเข้าหูลุงจ๋าหน่อย น่าจะหนีไม่พ้น “เรา... สอง สาม คน”

ได้ร้องไป กอดๆ ลุงจ๋าไปด้วย เพราะอยากบอกลุงจ๋าเหมือนเนื้อเพลงจริงๆ

 

“ฝันก็จบลง เมื่อตอนที่เธอเดินเข้ามาข้างใจหัวใจ

บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึก... ดีใจสักเท่าไหร่ มากแค่ไหนก็ไม่รู้

คน คน เดียวที่ฉันเฝ้ารอ...

กลับมาเห็นเค้าอยู่... ข้าง ข้างฉัน ใช่... เธอ จริง จริง”

 

บ้า หอบฟาง

 

บ้า หอบฟาง

 

กว่าคอนเสิร์ตจะเลิกก่ะโน้น 5 ทุ่มครึ่ง กว่าจะยืนรอพี่ป้อมโยนปิค

ได้ออกมาจริงๆ ก็จะเที่ยงคืนอยู่แล้ว... หิวโฮกกกก

แต่พูดถึงปิค ต้องปรบมือให้ลุงจ๋าของนู๋เลยนะ คนเดียวคว้ามาได้ 3 อันเลยทีเดียว

เด็กที่ยืนข้างๆ ถึงกับแอบมองด้วยความเคือง แถมมีคนเดินมาขอด้วย

คุณลุงก็ทำเนียนๆ บอกเค้าว่า ผมได้อันเดียวครับ >< เนียน

 

บ้า หอบฟาง

 

ขากลับก็แวะไปส่งพี่ปอนด์ พี่เสริฐ แต่ก็แวะกินข้าวก่อน

ไปถึงนู๋ก็ไม่ค่อยอยากกินแล้ว เลยแทะเล็กกับข้าวไปเรื่อยๆ

พี่ปอนด์บอกให้กินข้าวด้วย นิดนึง ก็เลยกินซะเสี้ยวนึงของถ้วย ><

กว่าลุงจ๋ากับนู๋จะกลับถึงบ้าน... ก็เกือบตีสามได้แล้ว

แถมนู๋อ้วนกลับมาแบบ ไม่มีเสียงอีก แหบมากกกก ><

 

บ้า หอบฟาง

 

 

เช้าวันอาทิตย์พากันตื่นสายโด่งเกือบ 10 โมงเช้าทีเดียว

แต่ดีว่านู๋เหมางานบ้านหมดไปเรียบร้อย ก็เลยพักกันเต็มที่

ลุงจ๋าตั้งใจอยากดู BatMan ที่นู๋โหลดมาให้... ปรากฏว่าหลับคาจอ

ไม่ได้หลับรอบเดียวด้วย หลับไปสองรอบ รอบสองหลับนานมากกกก

 

กว่าจะตื่นมาอีกทีก็ สี่โมงเย็นโน้น ได้เวลานู๋ทวงสัญญา

เพราะลุงจ๋าบอกว่าจะพาไปนวดเป็นรางวัลที่ทำงานบ้านรอตั้งแต่วันศุกร์

พอออกไปถึงร้านนวดก็ไม่มีหมอนวดซะงั้น... ก็ตามหาร้านนวดกันไป

สุดท้ายไปถึง IT Square โน้นถึงจะได้รวดสมใจ…

 

แต่งานนี้ นวดสมใจนู่คนเดียว เพราะลุงจ๋าไม่ถูกใจหมอนวด

ส่วนนู๋ถูกใจมาก ทั้งที่ป้าเค้านวด และชอบสุดๆ ก็ตรงที่...

เค้าบอกว่านู๋สวย แถมบอกลุงจ๋าว่ามีเมียสวยซะด้วย 555 ชอบมาก

ก็เห็นลุงจ๋านวดไม่หนุก นู๋ก็เลยพาไปกินของชอบปลอบใจซะหน่อย

ของโปรดของลุงจ๋าก็หนีไม่พ้นต้องเป็น MK แน่นอน

 

บ้า หอบฟาง

 

 

เป็นอันว่าจบเรื่องเล่ากับประสบการณ์การดู Concert ด้วยกันครั้งแรก

ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีคอนเสิร์ตไหนที่เราจะไปดูด้วยกันได้อีก

เนื่องจาก ชอบเพลงกันคนละแบบมากกก สุดขั้วที่สุด

แต่ก็ไม่เป็นไร แค่ได้ไปไหนๆๆ ด้วยกันทุกที่ก็ดีที่สุดแล้วแหละเนาะ

 

บ้า หอบฟาง

 

เพลงประจำไดอารี่วันนี้ ไม่ได้มีความหมายพิเศษอะไรกับเราสองคน

แค่เลือกมาให้เข้ากับบรรยากาศที่เราไปดูคอนเสิร์ตด้วยกันมาแค่นั้น

แต่อยากบอกว่า ฟังแล้ว ก็ไม่น่าเชื่อว่ามีมาตั้ง 26 ปีแล้ว

“ บ้า... หอบฟาง ”

ทำนองยังแบบ แนวมาก อยู่เลย

 

ถึงจะไม่อินกับคอนเสิร์ตทั้งหมดเหมือนที่ผ่านๆ มา

แต่ก็ถือว่าโชคดี ที่ได้ดูคอนเสิร์ตที่ใครๆ ก็อยากดู

แถมได้ดูกับคนที่อยากดูมากที่สุดซะด้วยเนาะลุงจ๋า ^^

 

 


บ้า หอบฟางบ้า หอบฟาง
Music Playlist at MixPod.com

     Share

<< คนไหน... ไม่สำคัญพรุ่งนี้... ไม่สำคัญ (มีน้อง มีท้อง... กันเถอะเรา) >>

Posted on Wed 1 Aug 2012 16:10
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh