ฉันรักไม่พอ... หรือเธอขอมากไป
ไกล... เหมือน ใกล้
ฉัน... ทำเพื่อ เธอ
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้ (Ver. II)
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้
ถ่าน... ไฟ เก่า
ฉันรู้แค่... รักเธอหมดใจ
แดน... เนรมิต
ก้อนหิน... ก้อนนั้น
สดชื่น... เหมือนยืนบนไหล่เขา ^^
แฟน... ดี.... ดี
ตลอดไป ^^
ฉัน... ต้องคู่กับเธอ
Postcard from NoWhere T_T
ไม่มีใคร... ยังไงก็มีเธอ
จะอยู่ตรงนี้... จนวัน สุดท้าย
เรา... สอง สาม คน -- ลดเหลือ สองคน เท่าเดิมแหละ >
พรุ่งนี้... ไม่สำคัญ (มีน้อง มีท้อง... กันเถอะเรา)
บ้า... หอบฟาง
คนไหน... ไม่สำคัญ
หนึ่งเหตุผล... ของคนรอ
พูดลอย ลอย (อีกแล้ว)
รักเธอ... ตั้งแต่ เมื่อไหร่
หากเธอ... จะรัก
พูดลอย ลอย
คำ... ยินดี
รักเธอ... ทั้งหมด ของหัวใจ
ฉันอยู่ตรงนี้... ข้าง ข้างเธอ
ไ อ ร ด า
ยิ่งรู้จัก... ยิ่งรักเธอ
แด่เธอ... ผู้อดทน
เที่ยงคืน... สิบห้านาที
ตะวัน... ของหัวใจ
ขอแค่... ฝัน
สักเรื่อง... ได้ไหม
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที V.II
ความรัก... ทำให้คน ตาบอด
รัก... ครั้งเดียว
Soft TouCh with YouR LovE
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

คนไหน... ไม่สำคัญ

Monday, 23rd July 2012

 

เริ่มต้นไดอารี่วันนี้ขอเปิดตัวกับบัตร Concert กันดีกว่า

เพราะวันเสาร์หน้าจะไปดู Concert แล้ว เย้ เย้

เห็นลุงจ๋า กับ พี่เสริฐ กังวลน่าดู เพราะเป็นบัตรยืน

อย่าบนเลยน๊า เพราะถ้าซื้อเอง บัตรยืนก่ะใบละ 2,000 เลยทีเดียว ^^

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

เมื่อวันศุกร์เกิดเรื่องระทึกใจ นึกว่าจะไม่ได้บัตรซะแล้ว

เพราะทางนู้นเค้านัดให้ไปรับบัตรตอน บ่ายโมงครึ่ง

นู๋ก็บอกพี่ Mess ไว้อย่างดีแล้วนะว่าบ่ายโมงครึ่ง

บอกเสร็จ นู๋ก็ออกโรงพยาบาลตามที่นัดกับคุณหมอคนสวยไว้

กว่าจะกลับเข้ามาถึงที่ออฟฟิตอีกทีก็ตั้งบ่ายโมงครึ่งกว่าๆ แหละ

ปรากฏว่ามีสายตรงจากทางนู้นว่า เมื่อไหร่จะมา จะไปข้างนอกแล้ว

กรี๊ดดด ตกใจมาก โทรหาพี่ Mess แกบอกว่า.. นึกว่าไม่ต้องไป

เพราะเดินมาหาที่โต๊ะตั้งหลายรอบ เห็นนู๋ไม่อยู่ที่โต๊ะ!!!!

 

สุดท้ายเจรจากับคุณเลขาของพี่จุ๊บ ได้ความว่ารอได้ถึงบ่ายสาม

เป็นอันว่าเรียบร้อย... ตอนนี้ก็เลยได้บัตรมานอนกอดให้อุ่นใจแล้ว

 

แต่ก็ยังมีอีกเรื่องระทึกให้นู๋อ้วน

เพราะหลังจากที่ได้บัตรมาเรียบร้อย นู๋อ้วนก็ดำเนินการถ่ายรูปลง Facebook ทันที

ก็ไม่ได้ใส่ใจ รายละเอียดใดๆ จำได้แค่พี่คมบอกว่าวันที่ 27

จนพี่เสริฐมาทักเมื่อเช้าวันเสาร์ว่าตกลงเราดูวันไหนแน่

พี่เสริฐเห็นหน้าบัตรเป็นวันที่ 28!!!!!

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

นู๋เลยวิ่งปร๊าดไปหยิบบัตรมาตรวจดูอีกที

ปรากฏว่าจริงๆ ด้วย เป็นรอบวันเสาร์ที่ 28

เลยต้องให้คุณลุง กับ พี่เสริฐ รีบโทรบอกพี่ปอนให้ Clear คิวใหม่

ถือว่า โชคดีจริงๆ ที่พี่เสริฐเห็นก่อน ไม่งั้นไปผิดวันหล่ะแย่เลย!!!

 

ที่ดียิ่งไปกว่าอย่างอื่น นู๋ดีใจมากที่เราได้ดูรอบสุดท้าย

จากตอนแรกอยากจะ Request ขอพี่คมเป็นรอบสุดท้าย

แต่กลัวแกเตะ แล้วเปลี่ยนใจไม่ให้ซะก่อน ก็เลยรอบไหนก็ได้

ในที่สุดก็ได้ดูรอบสุดท้ายสมใจ กราบๆ พี่คมงามๆ อีกรอบสำหรับบัตรทั้ง 4 ใบ

เอารูป Post ลงใน Facebook ผู้คนอิจฉากันน่าดู กริ้ววว

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

วันนี้ลุงจ๋าเดินทางไปทำงานที่ระยองแล้ว

ไปค้างตั้งสองคืนแหนะ นู๋อ้วนนอนเฝ้าบ้านเป็นหมาหงอยเหมือนเดิม

เพราะต้องอยู่บ้านคนเดียวจนกว่าจะวันพุธ เฮ้อ... เหงาเลย

แถมตอนนี้ยังมีอาการเหมือนจะ่ป่วยอีก ทั้งเจ็บคอ แล้วก็จาม

ไม่มีลุงอยู่อยู่บ้านคอยดูแลนู๋อ้วน แล้วใครจะโอ๋ โอ๋นู๋หล่ะเนี้ย ><

 

ยังไงก็ตาม จะต้องรีบหาย และ fit ร่างกาย

เพราะต้องหายก่อนวันเสาร์หน้าให้ได้เลยทีเดียว

เด๋วไปดู Concert แบบป่วย ป่วย จะพาทุกคนเหนื่อยไปด้วย

คนแก่ท้อใจตั้งแต่เป็นบัตรยืนแล้ว เด็กอย่างนู๋ต้องแข็งแรง ร่าเริงนำขบวน ^^

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

วันนี้คงต้องขอ Waive เล่าเรื่องทำบุญบ้านก่อน

เพราะเมื่อวันเสาร์ลุงจ๋าพาไปเที่ยวมาทั้งวัน

รีบเล่าก่อนจะลืม ยิ่งเก็บไว้นานเด๋วจะยิ่งหมดอารมณ์ร่วม

ส่วนเรื่องทำบุญบ้าน รายละเอียดขาดไปเยอะแล้ว รออีกวันคงยังไหวอยู่ ><

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา... เรามีนัดไปเยี่ยมพี่กล้วยที่โรงพยาบาล

เพราะพี่กล้วยคลอดน้องแล้ว ตั้งแต่ก่อนเราทำบุญบ้าน 1 วัน

หนุ่มน้อยคนนี้ชื่อ "กล้า" เป็น ก. ไก่ตามพี่เกล้าและพี่กล้วย

เกิดที่โรงพยาบาลจุฬา กับน้ำหนัก 3.7 แหนะ... ^^

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

ตอนอยู่ที่โรงบาล ลุงจ๋าก็คุยไป คุยมา วกกลับมาที่เรื่อง "ลูกเรา" อีกตามเคย

ซึ่ง ณ บัดนี้ บอกตรงๆ ว่านู๋อ้วนม้วนเสื่อ พับกระดานไปเรียบร้อยแล้ว

พอรู้ว่าตัวเองไม่ปรกติ ก็ไม่คิดอยากจะมีลูกเหมือนใครเค้าแล้ว

แถมยิ่งได้ยินลุงจ๋าพูดซะเต็มปากเต็มคำว่า ตัวเองร่างกายปรกติ

จะมาผิดปรกติก็ที่นู๋นี่แหละ ฟังแล้วก็ยิ่งหดหู่ ไม่อยากมีลูกอีกต่อไป

ใจก็คิดว่า อยู่กับลุงจ๋าก็ทำให้ลุงจ๋าผิดหวังปล่าวๆ กลับไปอยู่แบบเดิมน่าจะดี

รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวถ่วงที่ทำให้ลุงจ๋าไม่มีครอบครัวที่สมบูรณ์อย่างที่หวัง ><

 

แถมตอนเช้า เราก็ยังมีเรื่องทะเลาะกันอีก

ลุงจ๋าอยากจะบังคับให้นู๋ตรวจฉี่ให้แน่ใจอีกรอบ

เพราะถึงวันนี้ เม๊ง เมง ของนู๋ก็ยังไม่มา ทั้งที่กินยาหมอหมดไปจะสองอาทิตย์แล้ว

แต่นะ... นู๋ก็ไม่รู้จะตรวจไปทำมัยอีก เพราะยังไงก็ไม่เจอ ตรวจไปก็เบื่อปล่าวๆ

เพราะถ้าท้องจริง นู๋กินยาไปขนาดนั้นคงมีอาการไปแล้วแหละ...

 

ตอนแรกนู๋กะว่าจะไม่ไปข้างนอกกับลุงจ๋าแล้ว

ให้ลุงจ๋าไปกับพี่เสริฐกันสองคนดีกว่า นู๋อยู่บ้านทำงานบ้านดีกว่า

ออกไปก็ไม่สนุก ทำงานบ้านให้เสร็จๆ

หมดวันไปน่าจะมีความสุขกว่าออกไปทำหน้าหงิกนอกบ้าน

 

แต่สุดท้าย ตอนนู๋ตื่นสายลงมาจากข้างบน

ลุงจ๋าก็ซักผ้าซะเรียบร้อยหมดตะกร้าไปแล้ว

แล้วก็มาง้อนู๋ด้วย นู๋ก็ขอโทษลุงจ๋าเหมือนกันเพราะงอนลุงจ๋าเยอะด้วย

นู๋ก็ไม่ชอบเหมือนกันที่ต้องมางอน มาทะเลาะกันบ่อยๆ

เด๋วนี้ลุงจ๋าชอบดุ ชอบว่านู๋เยอะ บางทีฟังบ่อยๆ มันท้อ

นู๋ก็พยายามตั้งใจอยากเป็นเด็กดีของลุงจ๋าตลอดเวลาอยู่แล้ว

แต่เวลาลุงจ๋าพูดอะไรที่นู๋รู้สึกว่า... มันไม่เข้าท่า แล้วก็ไม่เข้าหู

ฟังมากๆ ฟังบ่อยๆ มันก็สะเทือนใจ เสียความรู้สึกไม่น้อยเหมือนกัน

 

ได้แต่หวังว่า ตัวเองจะมีความอดทน เข้าใจกับสิ่งที่เราเป็นได้มากกว่านี้

เพราะทั้งลุงจ๋าแล้วก็นู๋ ก็ต่างคน ต่างมาจากที่ไหนก็ไม่รู้

จะคิด จะทำอะไรเหมือนกันทั้งหมดก็คงไม่ใช่

แค่อยากจะเข้าใจและยอมรับในความต่างของกันและกันให้ได้ตลอดไป

แต่ถ้าใครสักคน หรือแม้แต่เรา... สองคน คิดว่าตัวเองถูกอยู่เสมอ

อีกคนมันก็คงเหนื่อย จนในที่สุดอาจจะท้อจนถอดใจกันจนได้

ภาวนาและตั้งใจ อย่าให้วันนั้นมันมาถึงเลยก็แล้วกัน

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

เสร็จจากเยี่ยมพี่กล้วยและน้องกล้าที่โรงพยาบาล

นู๋ก็นึกได้ว่าเราอยู่ใกล้วันหัวลำโพง น่าจะไปทำบุญโลงศพกัน

เพราะพ่อบอกให้ลุงจ๋าไปทำบุญ สะเดาะเคราะห์บ้าง

เลยชวนลุงจ๋ากับพี่เสริฐไปทำบุญที่มูลนิธิร่วมกตัญญูซะหน่อย

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

ผู้คนมากมาย ก็เลยไม่ค่อยได้เดินด้วยกันเท่าไหร่

รีบทำ รีบไหว้ จะได้รีบกลับ เพราะตอนนั้นหิวมากกก

กินข้าวมื้อแรกไปตั้งแต่ตอน 11 โมงเช้า...

จนบัดนั้นจะ 5 โมงเย็นได้แล้วมั๊ง หิวโฮกกกก

 

ตอนแรกนึกว่าเข้าเมือง จะไปกินอะไรในเมือง

โดยเฉพาะ ตลาดสามย่าน อยากกินสุดๆ ไม่ได้กินจะ 10 ปีแล้วมั๊ง

เพราะเมื่อก่อนสมัยยังเรียน ป. ตรี อยู่ เพื่อนชวนไปบ่อยๆ

แต่พอทำบุญ ไหว้พระเสร็จ ลุงจ๋าบอกอยากกินส้มตำ

นู๋ก็เลยไม่รู้จะพูดอะไร เพราะกินอะไรก็ได้ อยากให้ลุงจ๋ากินอย่างที่ชอบ

เพราะเกิดพาไปกินที่นู๋อยากกิน แล้วไม่อร่อย เด๋วจะหงุดหงิดปล่าวๆ

ไม่ชอบเห็นลุงจ๋าทำอะไรแล้วไม่มีความสุข มันพลอยทำให้นู๋ไม่สนุกไปด้วย

 

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำมัยตัวเองเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

เมื่อก่อนแทบจะไม่เคยคิด ไม่เคยแม้แต่จะจินตนาการ

ว่าเกิดมาชีวิตนึงจะรักแล้วก็อดทนเพื่อใครได้มากขนาดนี้

เพราะเด๋วนี้เวลาเห็นลุงจ๋าไม่มีความสุข เจ็บตัว หรือไม่สบาย...

มันทำให้นู๋รู้สึกเจ็บไปด้วยทุกครั้ง

 

อย่างเมื่ออาทิตย์ที่แล้วที่ลุงจ๋าถูบ้านแล้วหัวโขกเครื่องกรองน้ำ

โอ๋ๆ ลุงจ๋าไป น้ำตานู๋ก็อยากจะไหลตลอดเวลา

สงสารลุงจ๋า เจ็บหัว เจ็บตัว เหมือนจะเจ็บแทนลุงจ๋าแล้ว ><

เมื่อก่อนนอกจากพ่อ ม๊า แล้วก็โอปอ นู๋ก็ไม่เคยคิดว่าจะรักใครได้มากแบบนี้อีก

แต่มาถึงวันนี้... นู๋ก็รักลุงจ๋าได้มากขนาดนี้แล้วแหละเนาะ ^^

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

หลังจากนั้นก็มุ่งหน้ากลับสู่ละแวกแถวบ้านเรา

ไปกินส้มตำ ตามคำแนะนำของพี่เสริฐ ตรงหน้าม. เมืองเอก

3 ชีวิตที่หิวจัด สั่งกันมาแทบล้นโต๊ะเลยทีเดียว

และถึงแม้จะสั่งมามากมายขนาดไหน สุดท้ายก็ไม่เหลือ

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

งานนี้พี่เสริฐก็ดำเนินการขอบคุฯณ Sponsor ใจดี

ด้วยกายดื่มเบียร์สิงห์ ผู้มีอุปการะคุณบัตร Concert ของเรา

วันนี้ลุงจ๋า Shock โลกอีกแล้ว ด้วยการดื่ม Coke และน้ำมะพร้าวปั่น

ไม่รู้เหมือนกันว่าลุงจ๋าจะน่ารัก เคร่งครัดกับร่างกายได้อีกนานแค่ไหน

แต่ยิ่งทำได้มากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งดีกับร่างกายของลุงจ๋ามากเท่านั้น

ที่สำคัญ พอไม่กินเหล้า ก็ดูเป็นคนน่ารัก ใจดีสำหรับทุกคนมากขึ้นทุกวัน ^^

 

และเนื่องจากระหว่างทางที่หิวโฮกอยู่ในรถ

นู๋อ้วนก็รู้สึก โหยหา ขนมปังเว้ย เฮ้ย อย่างรุนแรง

ตอนแรกคุยกันไว้ว่า กินข้าวเสร็จจะให้ลุงจ๋ากับพี่เสริฐพาไปซื้อ

แต่สาขาที่ใกล้ที่สุดตรงบ้านเรา ก็ต้องเป็นรังสิต คลอง 1

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

ปรากฏว่าร้านขนมปัง ฝั่งตรงข้ามร้านส้มตำ

สามารถทำซะเหมือนเลยทีเดียว ทั้งหน้าตาและ Logo ร้าน

งานนี้ขอลองซะหน่อย เพราะราคาก็เท่ากัน ไส้ก็เหมอืนเด่ะ

แถมถ้าไม่ไปถึงรังสิต คลอง 1 ลุงจ๋าจะพาไปดู Batman แทน

 

 

แุถมตรงนั้น ยังมีร้านขนมปังตั้ง 2 ร้าน

ก็เหมามองลองๆ ชิมๆ ทั้ง 2 ร้าน ร้านละ 2 ชิ้น

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

เป็นอันว่าได้ไปดู Batman สมใจ

ที่สมใจยิ่งกว่าเพราะกำลังจะไป Future Park รังสิต

ตอนเช้าได้ SMS จาก Lyn ว่าลด 70% แล้ว

ไป Future มี Lyn แน่นอน เผื่อว่าจะได้ติดไม้ติดมือมาบ้าง

 

และแล้ว... ก็ไม่พลาด จอดรถเสร็จก็เดินเข้าห้าง

นู๋ไม่เคยมา Future เลยแม้แต่ครั้งเดียว

Lyn อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ เดินไปก็สอดส่องไปเรื่อยๆ

พอเห็นร้านเท่านั้นแหละ ทิ้งลุงจ๋ากะพี่เสริฐ วิ่งเข้าร้านไปเฉยเลย

 

เดินหายเข้าไปก็พลันไปเห็นรองเท้าที่เคยอยากได้มานาน

เพราะตอนนั้นไปเดิน Central ลาดพร้าวแล้วชอบมาก

แต่ราคาเต็ม 2,400 ได้แต่ตัดใจ เดินจากมาเงียบๆ

และแล้ว... วันนี้เราก็ได้พบกันอีกครั้งกับราคาลด 70%

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

 

กวักมือเรียกคุณลุงมา Confirm อีกครั้งว่าโอมั๊ย

มีการบอกว่า น่ารักนะ แต่เหมือนอ้วนไม่ใส่รองเท้า ><

พูดจบก็เดินวนในร้านหนึ่งรอบ เพื่อจะดูว่าไม่มีดีกว่านี้แล้วแน่นอน

และเดินกลับมาบอก OK คู่นี้แหละ 5555

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

หลังจากนั้นก็เดินมุ่งหน้าไปจองตั๋วหนัง

วันนี้ใช้สิทธิ์ Serenade ได้ลดราคาตั๋วเหมือ 100 บาท

ถือว่าคุ้มมาก เพราะ Batman ตั๋วแพง ใบละ 200 แหนะ

แต่ใช้สิทธิ์ได้แค่ 2 ใบเท่านั้น ส่วนของพี่เสริฐก็ราคาเต็ม

ตั๋ว 3 ใบ ราคา 400 บาท โอ้โห... แตกต่างยิ่งนัก

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

วันนี้จำใจดูหนัพากษ์ไทยซะงั้น

เนื่องจากพี่เสริฐ Request นี่ถ้ามาสองคนนู๋อ้วนไม่ยอมแน่ๆ

เพราะอยากให้ลุงจ๋าฟังภาษาอาังกฤษเยอะๆ จะได้ชินหู

แถมบางทีอาจจะได้เรียนศัพท์บางคำโดยไม่รู้ตัวก็ได้

 

ก่อนจะถึงเวลาหนังเข้า ก็ลงมาเดินวนๆ รอบๆ ไปก่อน

เพราะนู๋ไม่เคยมา Future มาก่อนเลย เคยแต่ผ่านตอนจะไปโรงงาน

สักพักพี่เสริฐก็ขอแวะเข้าห้องน้ำ ถือเป็นโอกาสดี

มีรูปคู่ของลุงจ๋า กับ นู๋อ้วนซะหน่อยเนาะ วันนี้ใส่สีเขียวเหมือนกัน

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

และแล้ว... ก็ได้เวลาดู Batman

หลังจากที่ไม่ได้ดู Batman มานานเป็น 10 ปี

เพราะจำได้ว่าครั้งหลังสุด ดูแล้วมันไม่หนุกเลย

แต่คราวนี้อยากดูเพราะลุงจ๋าพามา ไม่ได้เกี่ยวกับกระแสใดๆ

ก็ไม่ว่าลุงจ๋าจะพาไปไหน ดูอะไร นู๋อ้วนอยากไปหมดตลอดแหละ ^^

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

Batman คราวนี้ผิดคาดมาก... เพราะสนุกตลอดเวลา

ลุงจ๋าบอกพี่เสริฐว่า อ้วนมันลุ้นตลอดทั้งเรื่อง 5555

ก็มันสนุกจริงๆ นี่นา สนุกจนลืมไปเลยว่าหนังพากษ์ไทย

เพราะปรกตินู๋จะนอยด์มากเวลาเจอหนังพากษ์ไทย

พาลไม่ชอบหนังไปซะเฉยๆ แุถมทำให้ไม่ตั้งใจดูซะอีก

แต่กับ Batman บอกตรงๆ ว่าเพลินมากกกก ^^

 

วันนั้นดูหนังเสร็จ ก็แวะไปส่งพี่เสริฐที่บ้าน

ตอนลงจากโรงหนังก็ลุ้นอยู่ว่าจะเดินกลับไปที่รถถูกมั๊ยนะ

งานนี้เลยให้ลุงจ๋ากับพี่เสริฐย้อนเวลาไปตอนเด็กน้อยอีกแหละ

พอลุงจ๋าไม่กินเหล้า ก็มีเวลาชวนเพื่อนทำกิจกรรมอื่นได้อีกเยอะแยะ

เห็นมั๊ยหล่ะคุณลุง ว่าไม่กินเหล้า ก็เอาเวลาและสติทำอะไรได้อีกหลายอย่าง ^^

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

ก่อนจบไดอารี่วันนี้ มีภาพน่ารักๆ ของเรามาแปะอีกแล้ว

ถ่ายมาจากตอนประชุมจัดตั้งนิติฯ ประจำหมู่บ้าน

เพราะบ้านนึงออกเสียงโหวตได้ 1 เสียง

ถึงแม้จะไปกันสองคน ก็ต้องเกี่ยวแขนกันไว้ตลอด...

ผู้คนจะได้รู้ว่า "เสียงเดียวกัน" เอิ๊กๆๆๆ ^^

 

คนไหน ไม่สำคัญ

 

 

ปิดท้ายไดอารี่วันนี้เลยแล้วกันเนาะกับ "เพลงประจำไดอารี่"

 

"คนไหน... ไม่สำคัญ"

 

เลือกเพลงนี้มาแบบปัจจุบัน ทันด่วน

เพิ่งเปิดเจอจากใน YouTube แถมเป็นเพลงของ Radio Garden อีกตะหาก

ฟังเนื้อเพลงแล้วก็ยิ่งชอบอีกเหมือนกัน

เพราะมันเหมือนสิ่งที่นู๋เคยบอกลุงจ๋าไปเมื่อสักพักมาแล้ว

 

สำหรับนู๋ ชีวิตตอนนี้... จะไปไหน เจอใคร ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป

ก่อนหน้านี้ ที่ตัดสินใจเลือกเดินมาอยู่กับลุงจ๋าแรกๆ

นู๋เคยคิดว่า ถ้าจะมีใครคนอื่น เดินผ่านเข้ามา มันก็เป็น "โอกาส" ที่นู๋จะไม่ปิด

เพราะถ้าเราใช่ คน... สองคน ที่จะได้อยู่และใช้ชีวิตด้วยกัน

ก็คงไม่มีใคร หรืออะไรมาเปลี่ยนแปลงมันได้ 

 

แต่ ณ วันนี้ เรื่องราวของเราเดินมาไกลมากจากจุดเริ่มต้น

หลายครั้ง หลายเรื่อง ที่เราอาจจะยังไม่เข้าใจ และยังต้องใช้เวลา

ไปพร้อมๆ กับความรัก เพื่อเข้าใจและยอมรับซึ่งกันและกัน 

แต่มันจะไม่มี "โอกาสอื่น" ในชีวิตของนู๋อีกต่อไป 

 

เพราะวันนี้ นู๋เป็น นู๋อ้วน เป็นนู๋น้อยของลุงจ๋า

เป็นคนที่ลุงจ๋าเลือกจะให้เดินไปพร้อมกัน จูงมือไปข้างๆ กันแบบนี้

นู๋จะไม่ปล่อยให้ใครมาเป็นโอกาสอื่น โอกาสใหม่ในชีวิตนู๋

เพราะวันนี้ นู๋อยากจะรักษาและดูแล โอกาสที่ลุงจ๋ามอบให้นู๋ ให้ดีและเต็มที่ที่สุด

จนกว่าในวันนึง... ที่โอกาสของนู๋และเวลาของเรา... จะหมดลง 

 


คนไหน ไม่สำคัญคนไหน ไม่สำคัญ
Music Playlist at MixPod.com

     Share

<< หนึ่งเหตุผล... ของคนรอ บ้า... หอบฟาง >>

Posted on Tue 24 Jul 2012 8:06
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh