วันนั้น... อย่าลืม วันนี้ (Ver. II)
วันนั้น... อย่าลืม วันนี้
ถ่าน... ไฟ เก่า
ฉันรู้แค่... รักเธอหมดใจ
แดน... เนรมิต
ก้อนหิน... ก้อนนั้น
สดชื่น... เหมือนยืนบนไหล่เขา ^^
แฟน... ดี.... ดี
ตลอดไป ^^
ฉัน... ต้องคู่กับเธอ
Postcard from NoWhere T_T
ไม่มีใคร... ยังไงก็มีเธอ
จะอยู่ตรงนี้... จนวัน สุดท้าย
เรา... สอง สาม คน -- ลดเหลือ สองคน เท่าเดิมแหละ >
พรุ่งนี้... ไม่สำคัญ (มีน้อง มีท้อง... กันเถอะเรา)
บ้า... หอบฟาง
คนไหน... ไม่สำคัญ
หนึ่งเหตุผล... ของคนรอ
พูดลอย ลอย (อีกแล้ว)
รักเธอ... ตั้งแต่ เมื่อไหร่
หากเธอ... จะรัก
พูดลอย ลอย
คำ... ยินดี
รักเธอ... ทั้งหมด ของหัวใจ
ฉันอยู่ตรงนี้... ข้าง ข้างเธอ
ไ อ ร ด า
ยิ่งรู้จัก... ยิ่งรักเธอ
แด่เธอ... ผู้อดทน
เที่ยงคืน... สิบห้านาที
ตะวัน... ของหัวใจ
ขอแค่... ฝัน
สักเรื่อง... ได้ไหม
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที V.II
ความรัก... ทำให้คน ตาบอด
รัก... ครั้งเดียว
Soft TouCh with YouR LovE
จากวันนี้...
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที
คำ... อธิบาย
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

รักเธอ... ตั้งแต่เมื่อไหร่

Tuesday, 10th July 2012

 

หลังจากที่ตั้งหน้า ตั้งตา และตั้งใจเขียนไดอารี่เป็นอย่างดี

กะว่าจะไม่ปล่อยให้หร่อยหลอ ขาดหายหลายวัน

ในที่สุดคราวนี้นู๋ก็ละทิ้งไดอารี่ไปนานเกือบอาทิตย์เหมือนเดิม

แต่หายไปไม่ใช่เพราะขี้เกียจ ลุงจ๋าก่ะรู้นี้เนาะ

ช่วงนี้เราสองคน... ภาระกิจมากมาย รัดตัวจะตายยย

 

เขียนไดอารี่ครั้งล่าสุดก็เมื่อวันพุธที่แล้ว

มาถึงวันนี้ก็ครบรอบ 1 อาทิตย์พอดิบ พอดีแล้วแหละ

อาทิตย์ที่แล้วตารางเปลี่ยน หมุนเวียนน่าดู

อะไรที่ plan ไว้ บางอย่างก็ได้ทำอย่างตั้งใจ แต่บางอย่างก็นะ.. ตามสภาพ

 

เริ่มตั้งแต่เมื่อวันพฤหัสที่แล้ว ที่เริ่มห่างหายจากไดอารี่

เพราะนู๋ไปปฏิบัติภาระกิจที่โรงงาน สระบุรี มา

ตอนบอกลุงจ๋าว่าต้องไปโรงงาน มีการรีบถามว่า ต้องค้างมั๊ย

ลุงจ๋าก็รู้อยู่แล้วเนาะ ถ้าลุงจ๋าไม่ได้ไปไหน อยู่บ้านตามปรกติ

นู๋อ้วนจะไปไหน ก็ต้องกลับมาบ้านเราทุกครั้งนั้นแหละ

ทำไงได้... ไม่อยากปล่อยให้ลุงจ๋านั่งเหงาอยู่ที่บ้านคนเดียวนี่นา

 

ไม่เหมือนลุงจ๋าหรอก ชอบหนีนู๋ไปทำงานต่างจังหวัดบ่อยๆ

วันนี้ก็เหมือนกัน ไปค้างที่ระยองอีกแล้ว มาอีกทีก่ะพรุ่งนี้บ่ายๆ ><

เย็นนี้นู๋ก่ะเลยต้องพึ่งพารถประจำตำแหน่ง สองแถวแดงอีกแล้ว

อีกรอบก็คงจะเป็นพรุ่งนี้เช้า เพราะต้องมาทำงานเองแต่เช้าตรู่

 

พฤหัสที่แล้ว ลุงจ๋ามีนัดกับที่ออฟฟิตว่าจะไปเตะบอลหลังเลิกงาน

นู๋อ้วนก็เลยให้คุณน้องรถตู้ตรงดิ่งไปส่งที่ออฟฟิตลุงจ๋า แบบไม่แวะบ้านก่อน

แหม... ที่ไหนได้ นู๋ก็ไปนั่งรอโงกเงกอยู่ใต้ตึกลุงจ๋านาน สองนาน

สุดท้าย ฝนตก Program การวิ่งรอบสนามบอลของลุงจ๋าเลยพับไป

รู้งี้ นู๋อ้วน กลับไปนอนตีพุงอยู่บ้านตั้งแต่แรกแหละ

แถม ไม่ต้องโดนเพื่อนเคืองที่ต้องอ้อมไปส่งลุงจ๋าที่ทำงานอีกตะหาก

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

เป็นอันว่าวันพฤหัสไม่มีโอกาสว่างได้เขียนไดอารี่

ต่อเนื่องมาถึงวันศุกร์ นู๋อ้วนก็ไม่เข้าออฟฟิตอีกแล้ว

เพราะมีนัดกับคุณหมอคนสวย ไปหาสาเหตุที่ เม๊ง เม่ง ไม่มา

นับจากวันแรกที่ขาดจนถึงวันนี้ก็เป็นเวลา สองเดือนเกือบครึ่งแล้ว

 

ถือว่าเป็นการหาหมอที่ค่อนข้างตื่นเต้นเลยทีเดียว

เพราะนี่จะเป็นการขึ้นขาหยั่ง ตรวจภายใจอย่างจริงจังครั้งแรก

งานนี้คุณหมอขอซาวน์ดูอย่างจริงจัง ว่าเกิดอะไรขึ้น

ตลอดเวลาที่ผ่านมาเชื่อว่าทั้งลุงทั้งนู๋คงแอบหวังอยู่ดี

 

ผ่านการตรวจที่แสนจะเขิลและลำบากยากเข็ญ

เนื่องจากไม่เคยต้องเปิดผ้า อะล่างฉ่าง บนขาหยั่งขนาดนี้มาก่อน

แถมคุณพยาบาลก็ไม่ดูอย่างใกล้ชิด บอกพิกัดการวางก้นที่ถูกต้อง

นู๋ก็ต้องทุลักทุเล ขยับก้นอยู่หลายรอบกว่าจะเสร็จภาระกิจ

 

หลังจากดูภาพหลังจากการซาวน์เป็นที่เรียบร้อย

สรุปว่าปาฏิหารย์ยังไม่เกิดเพื่อลุงจ๋าและนู๋อ้วน ณ จุดนี้

แถมยังเลยเถิดว่า นู๋อ้วนน่าจะมีปัญหา “ไข่ไม่ตก”

แต่คุณหมอยังไม่ได้สรุปแน่นอน ขอดูอาการหลังยาคราวนี้ก่อน

สิ่งที่นู๋ไม่คิดว่าจะได้ยิน ก็ต้องได้ยิน เพราะกลัวมาตลอดว่าจะเป็นคน “มีลูกยาก”

พอมาตรวจเจอแบบนี้ก็ต้องยอมรับโดยดุษฏีแล้วแหละว่าเป็นจริงๆ

 

อย่างน้อยก็ยังมีข้อดีให้พอปลอบใจตัวเองว่า

คราวหน้าจะไม่ดีใจไปล่วงหน้าเยอะอีกแล้ว

เพราะร่างกายไม่ปรกติ เจอภาวะแบบนี้อีกจะได้ไม่ตื่นเต้น

ส่วนตอนท้าย จะได้มี P3, P4 และ P5 ได้จริงมั๊ย…

ก็คงแล้วแต่ความเหมาะสมของโชคชะตา

 

สงสารก็แต่ลุงจ๋านั่นแหละ เพราะอยากมีลูกมาก

นู๋มาเป็นคนไม่สมบูรณ์ซะแบบนี้ คงต้องทำใจ

แต่ไม่ว่าเราจะได้มี P3, P4 และ P อื่นๆ หรือไม่

นู๋ก็จะตั้งใจดูแลลุงให้ และความรักของเราให้ดีมากขึ้นทุกวันเนาะ ^^ 

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

วันศุกร์กว่าจะหาหมอเสร็จ พาพ่อกะม๊าไปซื้อของ

แถมแวะกลับบ้านมารอพ่อผัดก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ให้ลุงจ๋าอีก

ออกจากบ้านม๊าก็บ่ายสองครึ่ง จากที่ตั้งใจจะออกบ่ายสอง

เพราะไม่อยากเจอรถติด ช่วงโรงเรียนเลิก

 

แต่ด้วยเวรกรรมพิสูจน์ความอดทนในการขับรถในวันทำงาน

ออกจากบ้านม๊าบ่ายสอง กว่าจะถึงบ้านเราก่ะ สี่โมงเย็น

รถติดมาก ติดเกินบรรยาย แถมเปลี่ยนเลนทีไร มันวิ่งชิวทุกที

เปลี่ยนเลนสามรอบ เจอสภาพติดแหง่กทั้งสามรอบ

เลนไหนที่หนีออกมา มันวิ่งชิวตลอด...

ในที่สุดทนไม่ได้ กรีดลั่นรถเลยทีเดียว เหนื่อยมากกก

 

ตอนนี้รู้ตัวแล้วว่า ตัวเองหมดความสามารถในการขับรถในเมืองแล้ว

โดยเฉพาะช่วงวันทำงาน ที่รถติดมากๆๆๆ อาศับรถตู้กะ BTS เหมาะสุด

มาถึงบ้านด้วยสภาพงอมแงะ เพราะใกล้ป่วยเต็มที่ เพราะเจ็บคอมาตั้งแต่เช้า

พอบอกตอนคุณลุงมากอด เลยโดนจับกินยา นอนเพราะตัวร้อนแล้ว

 

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา แม่บ้านเลยทำงานบ้านไม่เต็มที่

เพราะเจ็บคอ ตัวร้อนเป็นระยะๆ ดีตรงที่พ่อบ้านน่ารักสุดๆ

ช่วยกวาดบ้าน ปัดฝุ่น ถูบ้าน เหมารวบคนเดียว

ส่วนนู๋ก็ได้แค่ช่วยเอาผ้าลงเครื่อง แล้วก็รีดผ้าเท่านั้นเอง

 

ห้องน้ำก็ยังไม่ได้ล้าง เด๋ววันพฤหัสนี้ต้องล้างอย่างจริงจัง

เตรียมบ้านรอต้อนรับครอบครัวใหญ่ยักษ์ของเราสองคน

วันศุกร์นี้ พ่อ แม่ พี่โจ้ พี่ป๊อป จะมาถึงบ้านเราแล้ว

ส่วนพี่ไทกะพี่ป้อมก็คงจะมาถึงเย็นๆ วันศุกร์เหมือนกัน

 

วันเสาร์นี้แล้วซิเนาะ จะถึงวันทำบุญบ้านของเราซะที

เมื่อวันเสาร์ระหว่างที่นู๋หลักคร่อก อยู่หลายตื่น

พี่เสริฐก็มาช่วยลุงจ๋ายกของไปแอบหลังบ้าน เริ่มเตรียมการ

ส่วนวันอาทิตย์ คุณลุงกะนู๋อ้วนก็ไป Macro ซื้อของเตรียมตัว

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

งานนี้แน่นรถมาก เพราะมีทั้งน้ำดื่มเลี้ยงพระ เลี้ยงแขก

ไหนจะของที่เตรียมไว้ทำสังฆทานอีกชุดใหญ่...

ก่อนกลับบ้านก็แวะไปซื้อที่นอนเพิ่มไว้ให้หนุ่มๆ อีก 3 อันยักษ์

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

เมื่อวานนี้ก็ได้ฤกษ์งามยามดี ช่วยกันห่อสังฆทาน

จะบอกว่าช่อยห่อคงไม่ได้ เพราะนู๋ทำไม่เป็น

ได้แต่มองลุงจ๋าบรรจงห่อ แบบตาปริบๆ

ทำได้แต่เรียงของเอาไว้เป็นชุดๆ ให้ลุงจ๋า เขิลจัง ><

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

เมื่อวานห่อไป ห่อมา นู๋ก็เพิ่งรู้ตัวว่าไม่รอบคอบอีกแล้ว

เพราะธูป Pack ที่เราซื้อมา ข้างในมีอยู่แค่ 5 ห่อ

จริงๆ เราต้องใช้ทั้งหมด 10 ห่อสำหรับพระ 9 รูป

ส่วนอีก 1 ก็เป็นชุดที่ต้องถวายพระพุทธรูป...

งานนี้ขอโทษลุงจ๋าแบบจ๋อย จ๋อยไป โดนดุนิดหน่อยพอให้จำ

 

เมื่อวานก็เลยห่อได้แค่ 5 ชุด

ความสวยงามก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้นทีละอันๆ

แต่วันนี้มีแต่คนถามว่าทำมัยไม่หากระดาษแข็งรองก้น

แถมยังเอากาแฟใส่รวมกะของใช้... นู๋บอกลุงจ๋าแล้วก็ไม่เชื่อ ><

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

สีหน้าภูมิใจสุดๆ กับผลงานของตัวเอง ^^

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

Update อาการที่นิ้วนิดนึง

ตอนนี้เลือดที่กระจุกอยู่ที่ปลายนิ้ว... แห้งแล้ว

แถมตรงรอยกัดก็เปิดแห้งแข็ง เมื่อวานเลยลอกเรียบร้อย

ตอนนี้ตรงที่ไม่มีหนังปิด ก็เปราะๆ นิดหน่อย สะเทือนมาก ><

เด๋ววันพฤหัสนี้จะล้างห้องน้ำอีก ตั้งใจว่า... จะแปะพลาสเตอร์ก่อน

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

แต่ส่วนด้านหน้าที่แทบจะลืมสังเกตุ

มาดูตอนนี้เพิ่งจะเห็นว่า... เลือดไหลอยู่ข้างในเยอะเลย

เห็นตอนนี้ตกกะใจเหมือนกัน แถมรักษาไม่ได้เพราะติดเล็บ

คงต้องรอให้เล็บยาวแล้วก็ตัดออกไปเรื่อยๆ จนกว่าจะหมด

คิดซะว่าเก็บไว้มองเวลาน้อยใจลุงจ๋า จะได้บอกตัวเองว่า...

นู๋รักลุงจ๋ามากขนาดไหน จะไม่ดื้อหรือทำอะไรให้เรา.. ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

เกือบลืมเรื่องน่ารักที่ลุงจ๋าทำให้อีกอย่างเมื่อวันอาทิตย์

หลังที่คืนวันเสาร์นู๋ก็งอนๆ ลุงจ๋าที่ยึดอำนาจเป็นเผด็จการ

ถามนู๋ว่าอยากกินอะไรตอนเย็น พอตอบไปก็ไม่เอา ไปกินก๋วยจั๋บเฉยเลย

นู๋ก็น้อยใจว่าทำมัยลุงจ๋าไม่เห็นสนใจที่นู๋อยากได้บ้าง

 

คืนนั้นส่งพี่เสริฐเสร็จ ก็งอนๆ กันจนกลับบ้าน

พอถึงบ้านนู๋ก็อาบน้ำ นอนก่อน ไม่สนใจลุงจ๋า

แต่ก็ไม่ลืมบอกให้ลุงจ๋ากินยาก่อนนอนด้วย

ต่างคน ต่างหลับไปจนสักใกล้ๆ จะเช้า อาการป่วยนู๋กำเริบซะงั้น

ต้องสะกิดลุงจ๋าให้ไปเอายาให้กิน เพราะไข้ขึ้น เจ็บคอ

 

เช้าวันนั้นลุงจ๋า... ตื่นก่อน แล้วก็ลงไปอุ่นน้ำเต้าหู้

แถมยังจัดขนมให้กินตอนเช้า แต่แล้วก็พลาดอีกแล้ว

เพราะชอบเอา Cake นู๋ไปเข้า MicroWave

คือเจตนาดีอยากให้กินเค้กนุ่ม อุ่น

แต่ไม่รู้ซะงั้นว่าครีมหน้าเค้กทำจากเนย พอโดนความร้อนก็ละลายซะนี่

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

ที่ผ่านมาลุงจ๋ามักจะตั้งใจอยากทำอะไรๆ ให้นู๋เสมอ

บางทีอาจจะทำแล้วผิดๆ พลาดๆ ไปบ้าง

ไม่ว่าผลที่ออกมาจะเป็นยังไง นู๋ก็มีความสุขในสิ่งที่ลุงจ๋าตั้งใจทำให้

เพราะนู๋รู้ว่าลุงจ๋าทำให้นู๋ด้วยความรักที่มีให้กันในทุกวัน

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

ทั้งข้าวที่ลุงจ๋าเคย Pack ให้มากินที่ทำงาน

บางคนอาจจะรู้สึกว่ามันง๊าย... ง่าย

แต่สำหรับนู๋มันดูน่ารักที่สุด กินไปก่ะชื่นใจ

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

ไหนจะรองเท้าที่นู๋ใส่ซุ่มซ่ามจนเพชรหลุด

ลุงจ๋าก็ซ่อมให้ซะเรียบร้อย สวยงาม แล้วก็แข็งแรง

เชื่อว่าจะไม่หลุดอีกในเร็ววัน แต่อีกข้างนี่ไม่แน่นะ ><

เย็บเสร็จ ก็วางไว้ซะเรียบร้อย เห็นแล้วก็... ชื่นใจ

 

ขอบคุณลุงจ๋าในทุกความรักที่มีให้นู๋ทุกวัน

เหมือนที่ลุงจ๋าเคยบอกไว้... ยิ่งอยู่ด้วยกัน ยิ่งผูกพัน ยิ่งรักกัน

 

เมื่อวานตอนนั่งรถกลับบ้าน

อยู่ดีๆ ก็นึกถึงวันที่กำลังพาลุงจ๋าไปโรงพยาบาล

คิดถึงความรู้สึกตัวเองที่กลัวว่าลุงจ๋าจะจำนู๋ไม่ได้

แต่สุดท้าย วันนี้เราก็ยังมีกันทั้งในความจริง และความรู้สึก

เมื่อคืนเลยบอกลุงจ๋าว่า ขอบคุณนะที่จำนู๋ได้

แต่ที่ไม่ได้บอกคือ... ขอบคุณลุงจ๋าที่ยังอยู่ข้างๆ กัน ให้นู๋ได้รัก ได้ดูแลเหมือนเดิม ^^

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่

 

จริงๆ ตั้งใจจะ Up เรื่องไป Shopping ของ Sales มา

แต่ดูแล้วเด๋วไดอารี่จะยาว เวิ่น เว้อ เกินไป

เด๋วพรุ่งนี้ค่อยมาเขียนต่อ เพราะจริงๆ ก็ซื้อมาไม่เยอะ

แถมกลัวว่าพรุ่งนี้จะไม่มีอะไรเล่าในไดอารี่แล้ว

สรุปว่าเอาไว้ก่อนแล้วกันเนาะ ^^

 

งั้นวันนี้ก็ปิดท้ายไดอารี่ไว้เลยแล้วกันกับ "เพลงประจำไดอารี่"

“รักเธอ... ตั้งแต่ เมื่อไหร่”

เพลงนี้เคยฟังมาตั้งนานมากแล้ว แต่ไม่ได้ใส่ใจ

แต่วันนี้พอมาฟังอีกทีก็รู้สึกว่าน่ารักดี

แถมเป็นเรื่องที่ลุงจ๋าชอบถามนู๋บ่อยๆ ด้วย

ไม่รู้ลุงจ๋าจะอยากรู้ไปทำมัยว่า ทำไมนู๋ถึงรักลุง แล้วเริ่มรักตั้งแต่เมื่อไหร่

 

วันนี้นู๋ไม่รู้จะเลือกท่อนไหนของเพลงมาแปะไดอารี่

แต่อยากตอบคำถามที่เป็นชื่อเพลง พร้อมกับตอบลุงจ๋าไปพร้อมๆ กัน

สิ่งนึงที่นู๋รู้แน่ๆ ก็คือ...

ว่าถึงนู๋จะไม่รู้ว่า นู๋เริ่มรักลุงจ๋าตอนไหน ยังไง เพราะอะไร

แต่นับจากวันที่เริ่มรัก ถึงตอนนี้...

นู๋ตั้งใจจะรักลุงจ๋าให้มากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน

 

 


รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่รักเธอ ตั้งแต่ เมื่อไหร่
Music Playlist at MixPod.com

 

     Share

<< หากเธอ... จะรักพูดลอย ลอย (อีกแล้ว) >>

Posted on Tue 10 Jul 2012 15:14
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh