ฉันอยู่ตรงนี้... ข้าง ข้างเธอ
ไ อ ร ด า
ยิ่งรู้จัก... ยิ่งรักเธอ
แด่เธอ... ผู้อดทน
เที่ยงคืน... สิบห้านาที
ตะวัน... ของหัวใจ
ขอแค่... ฝัน
สักเรื่อง... ได้ไหม
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที V.II
ความรัก... ทำให้คน ตาบอด
รัก... ครั้งเดียว
Soft TouCh with YouR LovE
จากวันนี้...
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที
คำ... อธิบาย
อุปสรรค... ก่อให้รักบังเกิด
PuLL PusH (V. II)
PuLL PusH
เธอคือ...
หน้าที่... ของหัวใจ
ต่อให้นับดาว... จนหมดฟ้า
รักเธอ... 2 4 ชั่วโมง
เหตุผล... ที่ทนเหงา
จดหมาย... จากความเหงา
ท ร า ย
ตั้งใจ... ไม่ได้เผลอ
คู่ชีวิต...
Knock Knock
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

หน้าที่... ของหัวใจ

Friday, 4th May 2012

 

ในที่สุดวันนี้ก็ฤกษ์งาม ยามดี... อู้งานมาเขียนไดอารี่ได้ให้ลุงจ๋าอ่านแล้ว  หน้าที่ ของหัวใจ

ขนาดสัญญาซะดิบดี ว่าเดือนนี้จะตั้งใจเขียนให้ได้บ่อยๆ

ไม่ปล่อยให้ว่างเว้นเหมือนช่วงเดือนที่แล้ว

นู๋แพล่มไว้ปุ๊ป วันรุ่งขึ้นก็หายไปปั๊ปในทันที

แต่นู๋รู้ว่าลุงจ๋าเข้าใจว่านู๋อ้วน งานเยอะ

 

เอาจริงๆ ที่หายไปสองวัน ก็มีหลายสาเหตุ

แต่หลักๆ ช่วงกลางวันที่ไม่ได้อู้ก็เพราะนู๋งานเยอะจริงๆ

ส่วนช่วงกลางคืน ถ้าไม่ติดเล่นเกม หรือเล่นกะลุงจ๋า

ก็... เอาเวลาไปนอนนอยด์ คิดมาก คิดเยอะให้ลุงจ๋าเหนื่อยตลอด หน้าที่ ของหัวใจ

 

ผ่านการเขียนไดอารี่มาเกือบจะครบ 3 วัน

เรื่องราวเยอะแยะ มากมายที่อยากจะ Update ก็เลยสุมๆๆ

ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะเขียนไดอารี่เล่าเรื่องนู้นนี้นั้นตั้งแต่วันที่ 1

เขียนไปได้ไม่เท่าไหร่... นู๋อ้วนก็สติแตก ร้องไห้โฮเบ้อเร่อเฉยเลย หน้าที่ ของหัวใจ

 

งานนี้ที่ร้องไห้เยอะ ไม่ใช้เพราะทะเลาะหรืองอนลุงจ๋าเลย

แต่ร้องไห้คราวนี้ มาจาก... ความดีใจ แล้วก็ตื้นตันล้วนๆ

คงเป็นอีกเรื่องดีมาก มาก ที่เราได้มีไดอารี่บันทึกทุกอย่างไว้

เราจะได้จำได้ว่า... เราผ่านเรื่องราวอะไร มาด้วยกันบ้าง

 

เหมือนครั้งล่าสุดที่กลับไปเปิดอ่านไดอารี่ด้วยความบังเอิญ

พอได้อ่านไดอารี่ ที่เขียนไว้ตั้งแต่วันที่เรา... ไม่เห็นอนาคตเลยด้วยซ้ำ

ใครจะคิด ว่าเราสองคน... จะผ่านทุกเรื่องราวที่หนักๆ มาด้วยกันได้ จนถึงวันนี้

วันนี้ที่เราได้มีบ้านเรา และใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันทุกวัน

มันก็คงไม่แปลกใช่มั๊ยค่ะลุงจ๋า ที่นู๋จะดีใจกับตัวเองมากขนาดนี้

 

นู๋ดีใจกับตัวเอง เพราะ... จากวันนั้นที่ไม่มีแม้แต่ความหวัง

แต่วันนี้ นู๋ยังโชคดี ได้มีโอกาสได้รัก ได้ดูแล

และยังได้อยู่ข้างๆ ลุงจ๋าที่นู๋รักแบบนี้

นู๋จะพยายามตั้งใจทำหน้าที่... ของหัวใจนู๋อย่างดีที่สุด ตลอดไป

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะมากมาย

เพราะดองไม่ได้เล่าตั้งแต่คืนวันอังคารที่ 1

จนตอนนี้ปาไปวันที่ 4 แล้วแหละเนาะ

งง อยู่ว่าจะเริ่มต้นเล่าอะไร ตรงไหนก่อนดี

 

เพราะช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

เกิดเรื่องโน้นนี้นั้นกับเรา... สองคนเยอะแยะไปหมดเลยเนาะลุงจ๋า

ทั้งเรื่องดี ที่ดี๊ ดี จนถึงเรื่องที่เราทะเลาะเงาะแงะกันอีกแล้ว

แต่ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น

ตอนนี้... เรา... สองคนก็ยังมีกันอยู่ข้างๆ ให้ได้ดูแลและได้รักเหมือนเดิม

 

ที่มันดีขึ้นกว่าเดิม ก็คงเหมือนทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน

ความรู้สึกที่เหมือนจะสูญเสีย และคิดว่าจะไม่มีกันอีก

มันก็ทำให้เรา ยิ่งเห็นคุณค่าในกันและกัน

และที่สำคัญ คุณค่าในความรักของเรา... สองคน

 

แน่นอนอยู่แล้วว่า คุณค่าทั้งหมดนั้น

มันมากพอที่จะทำให้เรา... สองคน "ยอม"

ยอมในทุกๆ อย่าง ยอมในอะไรก็ตาม

ขอแค่อย่างเดียว... ให้เรายังได้มีกันและกันอยู่ข้างๆ แบบนี้ต่อไป หน้าที่ ของหัวใจ

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

นู๋ก็ไม่รู้จะเริ่มเล่าย้อนจากตรงไหนก่อนดี

เอาเป็นว่า นู๋อ้วนเริ่มจาก... เรื่องในสวนก่อนดีกว่าเนาะ

เพราะช่วงนี้ ชีวิตผูกพันกับสวนน้อยของเรา... สองคนมากขึ้นทุกที

เด๋วนี้ต้องคุยกับบรรดาสมาชิกต้นไม้ของครอบครัวเราทุกวัน

 

เย็นวันจันทร์ที่ผ่านมา กลับถึงบ้านวางของเข้าที่เรียบร้อย

ก็ได้เวลาที่นู๋อ้วนจะไปดูแล น้องนู๋ต้นไม้ทุกต้น

ก่อนจะเริ่มรดน้ำต้นไม้ ก็ต้องไปเปิดหลังคาให้น้องมะม่วงก่อน

เพราะนู๋อ้วนอยากให้น้องมะม่วง สูดอากาศดีๆ ตอนกลางคืนบ้าง

 

ตอนยกหลังคาออก ก็ไม่ได้สังเกตอะไรเท่าไหร่

นู๋ก็เดินเข้าไปรดน้ำต้นไม้ในร่มสองต้นก่อน

พอหันหลังกลับมาอีกที... เฮ้ย กิ้งก่าาาาาาาา

แปลกใจที่ไม่สะดุ้งเท่าไหร่... แต่โทรหาลุงจ๋าทันที

 

บอกแค่นั้นแหละ.... ลุงจ๋าหัวเราะดังมาก

นู๋ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าลุงจ๋าขำอะไร๊ ขนาดนั้น

เที่ยวนี้นู๋อ้วนไม่ได้กลัวเหมือนตอนงูเขียวนะ

ลุงจ๋าบอกว่า ถ่ายรูปมาให้ดูหน่อยซิอ้วน

 

เล็งมุมอยู่นานมาก ตอนแรกไม่อยากถ่าย

เพราะมันมืดแล้ว กลัวแสง Flash ไปแยงตาคุณกิ้งก่า

ลุงจ๋าเลยให้นู๋อ้วนไปแอบถ่ายด้านหลัง Flash จะได้ไม่เข้าตา

สุดท้ายก็เลยได้รูปมาอย่างที่เห็นนั่นแหละ

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

นู๋อ้วนแอบขำคุณกิ้งก่านิดหน่อย

ตอนที่นู๋อ้วนรดน้ำต้นไม้ให้น้องมะม่วง

ก็พยายามรดไกลๆ กลัวน้ำแรงใส่คุณกิ้งก่าตกใจ

เด๋ววิ่งปรี่มาหานู๋อ้วนแล้วจะเรื่องใหญ่... นู๋กลัววว หน้าที่ ของหัวใจ

 

พอรดไกลๆ น้ำก็เหมือนฝนตก

คุณกิ้งก่าชูคอ รอน้ำเลยทีเดียววว สงสัยจะร้อนมาทั้งวัน หน้าที่ ของหัวใจ

ไม่ใช่แค่ชูคอ รอน้ำ แต่ยังกินน้ำเอื๊อก เอื๊อกเลยทีเดียววว

นู๋อ้วนแอบดีใจนะหน่ะ เห็นคุณกิ้งก่าเค้าสดชื่นขนาดนั้น

 

วันอังคารก็อยู่บ้านตามประสากรรมกรผู้ใช้แรงงาน

ตอนแรกว่าจะออกไปข้างนอกกะนู๋ตั๊กซะหน่อย

ปรากฏว่า She ติดภาระกิจครอบครัว เป็นลูกที่ดี

เป็นอันว่า นู๋อ้วนก็อยู่เฝ้าบ้านไปตามระเบียบ

 

ช่วงสายๆ แอบปรี่ออกไป Shopping ตามประสาแม่บ้านนิดหน่อย

ไป Big C เหมือนเดิมนั่นแหละ แอบรักเป็นการส่วนตัว

ตั้งใจว่างานนี้จะซื้อของนิดเดียว ไม่น่าเกิน 300

ถึงเวลาจริง คิดเงินมาที่ราคา 1400 บาท เอื๊อกกก กินแกลบ หน้าที่ ของหัวใจ

 

ช่วงบ่ายก็เดินเล่น รดน้ำต้นไม้เหมือนเดิม

เห็นสนกลางน่าบ้าน ที่ใบช่วงล่างๆ เริ่มเป็นสีน้ำตาล

นู๋เลยนึกถึงที่ลุงจ๋าบอกว่า ให้ถอนหญ้าที่ขึ้นในบริเวณต้นไม้

เพราะมันจะมาแย่งอาหารต้นไม้เรากิน

 

นู๋อ้วนเลยจัดการนั่งถอนหญ้าในบริเวณต้นไม้

ถอนไป ถอนมาชักเมามันส์ แถมได้ Trick มาจากลุงจ๋าอีกว่า...

ถ้าตรงไหนถอนไม่ออก ให้ไปเอาช้อนยักษ์มาขุดลงไป

เด๋วจะดึงหญ้าออกง่ายขึ้น... พอลองทำก็เออ หนุกดี

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

วันนั้นเลยถ่ายรูปคู่กะน้องมะม่วงซะหน่อย

หน้าตาก็เละเปะ ตามสภาพการทำสวนน้อย

 

แถมเดินไปเดินมาในสวน เห็นต้นจั๋งของลุงจ๋าเริ่มกรอบตรงปลายๆ

คุณมี่บอกว่า เอาดินถุงหน่ะ โรยๆ ไว้ เด๋วต้นไม้จะแข็งแรงขึ้น

จากที่ตั้งใจจะใส่แค่ต้นจั๋ง กะ น้องมะม่วง

นู๋ก็กลัวต้นอื่นจะน้อยใจ เลยเดินใส่หมดทุกต้น... หมดถุง หน้าที่ ของหัวใจ

 

หลังจากนี้ อีกตั้งสามอาทิตย์กว่าลุงจ๋าจะกลับมา

เชื่อว่าคงมีสักวันที่นู๋อ้วนจะแวะไปซื้อดินเอง

ก็กลัวสมาชิกต้นไม้ในบ้านเรา... จะขาดสารอาหารเสริมซะก่อน

เอาเป็นว่า ยังไม่รู้ ดูสถานการณ์ก่อนแล้วกันเนาะ

เผื่อฟลุ๊ค ลุงจ๋าได้กลับมาเร็วกว่าที่คิดกันไว้..

แหะ แหะ ปลอบใจตัวเองอีกแล้วนะนู๋อ้วน หน้าที่ ของหัวใจ

 

เชื่อว่านู๋อ้วนคงดูแลสวนน้อยของบ้านเราได้เป็นอย่างดี

ดินคงชื้น และอุดมสมบูรณ์สุด สุด

เพราะตอนนี้ สวนเราแอบมีเห็ดขึ้นซะงั้นหล่ะ

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

เรื่องสุดท้ายที่ตอนนี้นู๋อ้วนภูมิใจ๊ ภูมิใจก็คือ...

เมื่อเช้านี้เห็นต้นวาสนาของลุงจ๋าสูงขึ้นอีกนิดนึงแล้ว...

สุดยอดมาก มาก รดน้ำทุกวันเลยสังเกตความเปลี่ยนแปลง

รีบถ่ายรูปส่งอวดลุงจ๋าแต่เช้าตรู่เรียบร้อยแล้วววว หน้าที่ ของหัวใจ

 

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

หลังจากนี้นู๋อ้วนจะตั้งใจดูแลสมาชิกต้นไม้ในบ้านเราอย่างดี

ถ้ามีอะไรเติบโต Update ก็จะถ่ายรูปมาแปะไว้

เอาไว้วันไหนที่สวนเราใหญ๊ ใหญ่

ได้กลับมาดูรูปวันนี้ คงดีใจแล้วก็มีความสุขไม่น้อยเนาะ

 

เมื่อวานเล่าให้พี่เสริฐฟังเรื่องรดน้ำต้นไม้

ว่านู๋อ้วนรดน้ำต้นไม้ ทั้งเช้า ทั้งเย็น

ทุกเช้าจะใส่หลังคาให้น้องมะม่วง ตกเย็นก็เอาออก

ทำแบบนี้ทุกวัน จนชินเป็นกิจวัตรประจำวันแล้ว

 

พี่เสริฐชมนู๋อ้วนว่า ขยันจัง

นู๋อ้วนบอกพี่เสริฐไปว่า...

 

ลุงจ๋าตั้งใจปลูก ตั้งใจอยากมีสวนน้อยในบ้านเรา

นู๋อ้วนก็อยากดูแลต้นไม้ทุกต้นที่เป็นความตั้งใจของลุงจ๋าอย่างดีที่สุด

เพราะนู๋อ้วนรู้ว่า ลุงจ๋าคงมีความสุขมาก...

ที่ได้เห็นต้นไม้ทุกต้นในสวนของเราเจริญเติบโตอย่างที่ลุงจ๋าตั้งใจ

อะไรที่เป็นความสุขของลุงจ๋า นู๋อ้วนก็จะตั้งใจทำให้เต็มที่ หน้าที่ ของหัวใจ

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

ได้เวลาเก็บอีกเรื่องสำคัญของเรา... สองคน

เป็นเรื่องที่นู๋อ้วนคงจะอ่านไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่

สำหรับนู๋เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องสนุกเหมือนกัน

เพราะทุกครั้งที่เราไม่เข้าใจ และทะเลาะกัน

มันก็ทำให้เราเสียเวลาที่จะสร้างความรู้สึกดีๆ ให้กันทุกที

 

ยิ่งตอนนี้เราอยู่ห่างกันแบบนี้ด้วย

ทะเลาะกันทีไร ใจหายทุกที กลัวจะต้องห่างกันตลอดไป

สองครั้งหลัง ทะเลาะปั๊ป ลุงจ๋าปิดมือถือหนีนู๋อ้วนปุ๊ป

ยิ่งคุยกันไม่ได้ ช่องว่างในความรู้สึกมันก็ดูยิ่งกว้างออกกว่าเดิม

 

ลุงจ๋าบอกว่า ที่ปิดมือถือ เพราะไม่อยากทะเลาะเยอะขึ้น

เพราะเวลาที่ต่างคน ต่างโมโห ยิ่งคุยก็ยิ่งแรงขึ้น

ลุงจ๋าไม่อยากทะเลาะจนเป็นเรื่องบานปลาย ใหญ่โต

ลุงจ๋าเลยต้องปิดมือถือไปสงบจิต สงบใจก่อน

 

แต่นู๋อ้วนก็ยังไม่อยากให้ลุงจ๋าทำแบบนี้เวลาที่เราทะเลาะกันอีก

คนอย่างนู๋โมโห แป๊ปเดียว พอนิ่งๆ สัก 5 นาทีก็หายแล้ว

พอหายโมโห ก็อยากรีบคุบ รีบบอก ไม่อยากเศร้าสะสม

พอนู๋โทรหาลุงไม่ติด นู๋ก็ยิ่งเศร้า เพราะเหมือนลุงจ๋ารำคาญนู๋

อะไรๆ ในโลก ก็ไม่เศร้าเท่าเราไม่สำคัญสำหรับคนสำคัญของเรา

 

สาเหตุที่ทำให้เราต้องทะเลาะกันคราวนี้... ก็เหมือนเดิม

แค่คิดกับตัวเองบ้างในบ้างครั้ง ว่าถ้าวันนึงไม่มีเรื่องคนอื่น

เรา... สองคน จะมีเรื่องอะไรให้เอามาทะเลาะ มางอนกันอีกนะ

 

แต่ว่าไปอีกที คนอื่นก็แค่... ปัจจัยนึง เท่านั้น

เพราะปัจจัยหลัก คือ ตัวนู๋อ้วนเองนั้นแหละ

นู๋อ้วนแค่อยากให้ลุงจ๋าเข้าใจนู๋อ้วนอีกนิดเดียว

ว่าทุกอาการนอยด์ที่เกิดขึ้น... ทั้งหมดมาจาก "ความกลัว"

 

นู๋อ้วนไม่เคยกลัวใคร หรือกลัวเรื่องอะไรอย่างอื่น

นู๋อ้วน... กลัว ที่จะไม่ได้อยู่กับลุงจ๋าแบบนี้อีก

กลัวลุงจ๋าจะรักนู๋อ้วนน้อยลง กลัวเรา... สองคนจะไม่อยู่ดูแลกันแบบนี้

กลัวว่าในที่สุด... ลุงจ๋า จะอยากกลับไปมีชีวิตแบบเดิม

 

เหมือนกัน กับสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งนี้นั่นแหละ

วันนั้นลุงจ๋าโทรมาบอกนู๋อ้วนว่า เค้า...โทรมาหา

โทรมาถามว่าอยู่ที่ไหน เป็นยังไง และ... เป็นห่วง

ทั้งๆ ที่เพิ่งโทรหาลุงจ๋าเมื่อไม่กี่วันก่อนและถามเรื่องเดียวกัน

 

ลุงจ๋าบอกเสร็จ ก็บอกนู๋ว่าอย่าคิดมาก

มันไม่มีอะไร ดีซะอีกที่เค้าเป็นห่วงลุงจ๋า

และลุงจ๋าทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับนู๋อ้วน

ว่าหลังจากนี้จะไม่มีอะไรปิดบังนู๋อ้วนอีก

 

พอวางสายจากลุงจ๋าไป นู๋อ้วนก็นั่งซึมเป็นระยะๆ

ยิ่งคิด ยิ่งอยากร้องไห้ น้ำตาจะไหลตลอด

ทำมัย มันเจ็บนัก ก็ไม่รู้ ที่ได้รู้ว่าเริ่มคุยกันบ่อยขึ้น

ในที่สุด ก็ร้องไห้ จนหัวหน้าตัวอ้วนเห็นไปเต็มๆ

สรุปว่า Dhanish ก็ให้นู๋อ้วนกลับบ้านไปในบัดดล

 

วันนั้นกลับบ้านไปด้วยความสับสน

ถามตัวเองว่า ไหวมั๊ย กับการที่ต้องเจออะไรแบบนี้

และสิ่งที่นู๋อ้วนเคยตั้งใจมาตลอด กำลังใกล้จะเป็นจริง

 

ตลอดเวลาตั้งแต่วันแรก ถึงวันนี้...

คิดเสมอว่าถ้าวันไหน เค้าใจเย็นมากพอที่จะยอมรับลุงจ๋า

โดยที่ไม่ทำร้ายความรู้สึกลุงจ๋าอีก นู๋อ้วนจะเดินออกไปจากทุกคน

เพื่อให้ลุงจ๋าได้กลับไปทำหน้าที่อย่างที่เคยทำ

 

เย็นนั้นตั้งใจไว้ว่า... จะขอเวลาตัดสินใจหนึ่งคืน

นู๋อ้วนจะขอลองหยุดคุยกับลุงจ๋าอย่างน้อย 1 อาทิตย์

เพื่อให้เราสองคน... เอาเวลาที่ไม่มีกันช่วงนี้

กลับไปนั่งทบทวนและถามตัวเองว่า ความรู้สึกที่มีให้กันมันแค่ไหน

แล้วไหวมั๊ย ถ้าวันนึงจะไม่มีกันแบบนั้นตลอดไป

 

บอกลุงจ๋าไปแค่นั้น... เพราะยังไม่ตัดสินใจ

ตั้งใจไว้ว่าตลอดระยะเวลาที่เราไม่คุยกัน

นู๋อ้วนจะยังอยู่ที่บ้านเราต่อไป จนกว่าจะได้คำตอบ

เพราะไม่อยากลังเลกลับไปกลับมาให้ผู้ใหญ่เค้าสับสน

ประมาณว่าถ้าตัดสินใจคราวนี้แล้ว จะเดินไปตามทางนั้นให้ถึงที่สุด

 

พอดิบ พอดีว่าวันนั้น ลุงจ๋าต้องไปกินข้าวกะลูกค้า

หายไปสักพัก โทรมาอีกที... ก็เริ่มเมามาซะแหละ

เมามาเที่ยวนี้ เริ่มดุ เริ่มว่านู๋อ้วน ที่ไม่เข้าใจ

และในที่สุด ก็พูดกันไม่รู้เรื่อง จนปิดมือถือหนีนู๋ไป

 

นู๋อ้วนก็นอนหลับๆ ตื่นๆ ยิ่งสับสน

กว่าจะยอมเปิดโทรศัพท์กลับมาคุยอีกทีก็ ตี 1 ครึ่ง

คุยกันไปชั่วโมงนึง นับนิ้วง่ายมาก เสร็จตอนตี 2 ครึ่ง

งานนี้ลุงจ๋าเมามาแบบเละเทะมาก เละจนพูดไม่รู้เรื่อง

 

ลุงจ๋าเมาเยอะจนนู๋รู้สึกผิดมากเลยแหละ

เพราะทุกครั้งที่ลุงจ๋าไปยะลา ลุงจ๋าจะไม่ค่อยกินเหล้า

ลุงจ๋าบอกว่า ที่ยะลาน่ากลัว ไม่อยากเมามาก

พอเห็นเมาเยอะขนาดนั้น... รู้ตัวเลยว่ากินเยอะเพราะนู๋อ้วน

 

คืนนั้นลุงจ๋าว่านู๋อ้วนเยอะมาก มาก

แต่จำได้แม่นๆ สุดคือ ลุงจ๋าบอกว่า...

"ทำมัยเธอพูดไม่รู้เรื่องว่ะอ้วน

ฉันอธิบายเธอแบบนี้มาเป็นปีๆ แล้วนะ

ฉันเหนื่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

 

แต่เรื่องที่จำแม่นกว่า จำได้เพราะมีความสุขที่ได้ยิน

"ฉันรักเธอ รักเธอมาก เธอเป็นที่หนึ่งในหัวใจฉัน

แต่ทุกครั้งที่เธอน้อยใจ เธอก็จะคิดให้ตัวเองเป็นที่สองรองจากคนอื่น

ทั้งที่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่ ฉันรักเธอคนเดียว... รักเธอมากที่สุด"

 

แค่นั้นก็มากพอ ที่จะทำให้นู๋อ้วนหยุดฟุ้งซ่าน

สิ่งที่นู๋อ้วนตอบลุงจ๋าไป ไม่รู้ตอนนี้หายเมาแล้วลุงจ๋าจะจำได้มั๊ย นู๋อ้วนบอกว่า...

"นู๋ไม่เคยกล้าคิดว่าคนอย่างนู๋จะได้เป็น... ที่หนึ่ง

วันนี้นู๋ดีใจที่ได้รู้ และจะอยู่กับคำว่าที่ 1 อย่างภูมิใจ

นู๋จะไม่ไปไหน จะอยู่กับลุงจ๋าแบบนี้... ตลอดไป"

 

ลุงจ๋าบอกว่า นู๋เองก็มีอดีตที่เคยรักใคร ตัวลุงจ๋าก็เหมือนกัน

นู๋อ้วนจะเห็นแก่ตัว จะมีลุงจ๋าไว้คนเดียว โดยไม่ให้ลุงจ๋าหันไปมองอดีตได้ยังไง

นู๋ก็อยากจะบอกลุงจ๋าเหมือนกันว่านู๋ไม่เคยให้ลุงจ๋าทิ้งหรือลืมอดีต

เพราะอดีตและประสบการณ์ที่ลุงจ๋าเคยเจอ

ทั้งหมดหล่อหลอมให้ลุงจ๋า เป็นลุงจ๋าที่นู๋รักในวันนี้

 

ลุงจ๋าบอกว่านู๋อ้วนเป็น หัวใจ ของลุงจ๋า

ถ้านู๋อ้วนเดินจากลุงจ๋าไป ลุงจ๋าก็จะไม่มีหัวใจ

และการอยู่โดยไม่มีหัวใจ ลุงจ๋าจะตายในที่สุด

แต่การที่ลุงจ๋าคุยกับเค้าบ่อยๆ มันก็เหมือนลุงเอามีดแทงหัวใจของลุง

วันนึงถ้าหัวใจมันเต็มไปด้วยมีดที่ทิ่มแทงจนไม่มีที่เหลือ

หัวใจของลุงจ๋า... มันก็หยุดเต้นได้เหมือนกัน

 

แต่ทั้งหมดก็เป็นสิทธิ์ของลุงจ๋าที่จะทำหรือไม่ทำอะไร

นู๋อ้วนจะไม่ก้าวก่าย ไปห้ามลุงจ๋าในเรื่องต่างๆ

นู๋จะพยายามหาวิธีอยู่กับความรู้สึกเหล่านี้ให้ดีที่สุด

แค่ลุงจ๋าทำตามสัญญาที่ไม่ปิดบังกัน นู๋ก็ขอบคุณอย่างที่สุดแล้วค่ะ  

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

จบเรื่องราวสิ่งต่างๆ ที่สำคัญ ในรอบหลายวันของเรา... สองคนแหละ

ก็ได้เวลาปิดท้ายไดอารี่กับมุขเดิม เหมือนเดิมทุกวัน... "เพลงประจำไดอารี่"

 

“ หน้าที่... ของหัวใจ ”

 

เลือกเพลงนี้เอาไว้นานแล้ว ตั้งใจว่าจะใช้สักวัน

วันนี้ฤกษ์งาม ยามดี เหมาะมากกับชีวิตช่วงนี้

ช่วงฟังแรกๆ ไม่ค่อยอิน เพราะฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง

แต่ได้ฟังชัดๆ อีกรอบจาก GreenWave โดย DJ พี่อ้อยนั่นแหละ

 

ฟังรอบนี้ รู้สึกใช่มาก มาก 

โดยเฉพาะช่วงที่กำลังน้อยอก น้อยใจลุงจ๋า

เพราะทุกครั้งที่เหนื่อย ที่ท้อ นู๋มักจะบอกตัวเองว่า...

อดทน เพื่อลุงจ๋า เพื่อคนที่นู๋รักและตั้งใจจะอยู่ด้วยตลอดชีวิต

อดทนกับทุกปัญหาเพื่อทำ... "หน้าที่ของหัวใจ"  

 

หน้าที่ ของหัวใจ

 

และก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจ
หน้าที่ตอนนี้เอาไว้ใช้ก็คือรักเธอ...
เรื่องของเรา ปล่อยให้เป็นเรื่องของหัวใจ
ความรักต่อไปจากนี้...
อยากเพียงให้ใจที่มีถูกใช้กับเธอทั้งใจ
ทุกคืนวัน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหัวใจได้รักเธอ

  

หน้าที่ ของหัวใจ

 

หน้าที่ ของหัวใจ

หน้าที่ ของหัวใจ
หน้าที่ ของหัวใจ หน้าที่ ของหัวใจ
Music Playlist at MixPod.com

     Share

<< ต่อให้นับดาว... จนหมดฟ้าเธอคือ... >>

Posted on Fri 4 May 2012 16:25
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh