สักเรื่อง... ได้ไหม
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที V.II
ความรัก... ทำให้คน ตาบอด
รัก... ครั้งเดียว
Soft TouCh with YouR LovE
จากวันนี้...
หยุด... บอกเลิกกัน ซะที
คำ... อธิบาย
อุปสรรค... ก่อให้รักบังเกิด
PuLL PusH (V. II)
PuLL PusH
เธอคือ...
หน้าที่... ของหัวใจ
ต่อให้นับดาว... จนหมดฟ้า
รักเธอ... 2 4 ชั่วโมง
เหตุผล... ที่ทนเหงา
จดหมาย... จากความเหงา
ท ร า ย
ตั้งใจ... ไม่ได้เผลอ
คู่ชีวิต...
Knock Knock
alonebody
chaitone
ecstasy
nam
Marut.
iNam.
ban2pak
ntar
na na






 

คู่ชีวิต

Friday, 20th April 2012

 

ไดอารี่จ๋า... กลับมาแว๊ว อย่างเป็นทางการ

พับงานที่กองเท่าหัวไว้ก่อน... วันนี้อยากเขียนไดอารี่

เพราะห่างหายไปนานมาก เหลือเกิน... 

นานจนไดอารี่แหว่งแบบน่าใจหาย ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

คู่ชีวิต

 

ตั้งแต่ที่กลับมาจากไปทำ Workshop ที่โรงแรม

มาถึงออฟฟิตก็ต้องรีบ Clear งานอย่างด่วน

เตรียมตัว ลายาว ยาว กลับบ้านกะลุงจ๋า... ช่วงสงกรานต์

ที่สำคัญก่อนลายาว งานเยอะมากด้วย

 

เรื่องจะกลับไปเขียนไดอารี่ที่บ้าน... ไม่มีทางเลยทีเดียว

เพราะลุงจ๋ามาแล้ว เวลาทั้งหมดต้องไปเอาดูแลลุงจ๋า

ถ้าขืนปล่อยไว้คนเดียว แล้วนู๋อ้วนมานั่งเขียนไดอารี่เป็นชั่วโมง

รับรองได้เลยว่า ลุงจ๋างอนหนัก ไม่กอดนู๋อ้วนนอนแหง่ม แหง่ม คู่ชีวิต

 

คู่ชีวิต

 

ส่วนช่วงกลับบ้าน ไปสุรินทร์ไม่มี 3G

เป็นอันว่าหมดสิทธิ์เขียนได อัพรูปแหละ

กลับมา "บ้านเรา" อีกที ก็ยุ่งอยู่กับการทำงานบ้าน

แล้วก็ใช้เวลาทั้งหมดกับลุงจ๋า ในบ้านเราตลอดเวลา

 

กลับมาทำงานอีกที ก็ต้อง Clear งานอีก

มีวันนี้แหละที่พอจะหายใจโล่ง โล่ง

พอจะพัก และ พับงาน มาอู้เขียนไดอารี่ได้

ว่าแล้วก็... ได้เวลาย้อนเวลากลับไปเล่าเรื่องของ "เรา... สองคน"

เท่าที่สมองอันน้อยนิด จะยังพอจำได้เนาะ คู่ชีวิต

 

คู่ชีวิต

 

เรื่องเยอะมากจนไม่รู้จะเริ่มต้นกับอะไรก่อนดี

เอาเป็นว่าเริ่มจากอะไรที่เพิ่งผ่านไปไม่นานดีกว่า

เพราะอย่างน้อย จะได้จำรายละเอียดได้เยอะหน่อย

จริงๆ กลับมาก็มีเรื่องราวเยอะแยะมากมายที่ต้องเอามาบันทึกไว้

 

เราสองคน... เดินทางมุ่งหน้ากลับสู่... บ้านเรา เมื่อวันเสาร์ที่ 14

ใช้ชีวิตอยู่ที่สุรินทร์ทั้งหมด 7 วัน 6 คืน แต่ความรู้สึกแป๊ปเดียวมาก

ออกเดินทางก่อนเที่ยงเหมือนเดิม แถมงานนี้แวะหลายที่ ภาระกิจเยอะ

 

เริ่มตั้งแต่... แวะไปเอากาละแมที่สั่งไว้ ก่อนมุ่งหน้าไปโคราช

งานนี้เหมือนเดินสายออกสื่อไปเจอครอบครัวใหญ่ขึ้น... อีกแล้ว

แม่ฝากข้าวสาวจากยโสธรไปให้ ย่ามด

หลังจากนั้นก็มุ่งหน้ากลับ.. บ้านเรา มีแอบแวะกินข้าวนิดหน่อย

 

คู่ชีวิต

 

นับจากวันเสาร์ที่ 14

ลุงจ๋า กะ นู๋อ้วน ก็มีชีวิตพัวพันอยู่แต่กะบ้านเราตลอด

มีออกจากบ้านมาบ้าง ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับบ้านล้วน ล้วน

ทั้งออกจากบ้านมา HomePro ซื้อตู้ใส่จานเพราะนู๋อ้วนอยากได้

แล้วก็มีแวะไปดูต้นไม้ ซื้อไม้มาทำสวนน้อยของลุงจ๋าด้วยนิดหน่อย

 

นอกจากงานนี้จะได้ตู้วางจานสมใจนู๋อ้วนแล้ว

ก็ยังได้กระเบื้องมาปูผนังในครัวให้นู๋อ้วนอีกตะหาก

หลังจากที่งอแง ตะแง๊วขอลุงจ๋าตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านเราใหม่ๆ

ในที่สุด ก็ประสบความสำเร็จ แต่ดียิ่งไปกว่าที่คิด

ก็งานนี้ ลุงจ๋าลงทุน ลงแรงทำเองหมด ทั้งที่ไม่เคยทำมาก่อน

เก่งจริง จริงเลย ลุงจ๋าของนู๋ ขอบคุณนะค่ะที่ทำให้นู๋

 

คู่ชีวิต

 

ไหนจะได้ครัว... เหมือนใหม่แล้ว

ก็ยังมีตู้วางจานใหม่ ไว้ใส่จาน set ใหม่

จาก set นี้นู๋อ้วนไปถอยมาจากงาน HomePro กะนู๋ตั๊ก

นู๋อ้วนถอยมา แต่เก็บตังค์ที่ลุงจ๋าซะเฉย

 

คู่ชีวิต

 

คู่ชีวิต

 

วันที่ออกจากบ้านไป Shopping ซื้อของกัน

นู๋อ้วนก็แอบวุ่นวายอยู่คนเดียว เงียบ เงียบ

เพราะวันรุ่งขึ้นจะเป็นวันที่ 17 เมษา วันลุงจ๋าเกิด

ที่วุ่นวายไม่ใช่มีเรื่องอะไร แต่กลุ้มใจหาเค้กให้ลุงจ๋า

ก็ตัวติดกัน ไปไหนด้วยกันตลอดเวลา

จะเอาเวลาไหนไปหาเค้กมา Surprise ลุงจ๋า

 

ถึงขั้น Post ลง Facebook ถามหมู่มวลว่า...

ร้านไหนส่งเค้กตอนเที่ยงคืนบ้าง

เพราะนู๋อ้วนเชื่อในวันเกิดตอน เที่ยงคืน ที่สุด

ถ้ารอจนเช้า... รู้สึกว่ามันก็ธรรมดาแล้ววววว

 

แต่ถามไปถามมา ลองหาใน GooGle ก่ะแล้ว

หรือถ้าจะมีก็จะเป็นเค้ก HomeMade ซะทั้งนั้น

ต้องไปเสี่ยงเอาเองอีกว่า จะอร่อย หรือ ไม่อร่อยยังไง

ที่สำคัญยิ่งกว่า คือ ลุงจ๋าไม่ชอบเค้ก HomeMade

ไม่ว่ายังไง S&P ก็อร่อยที่สุดสำหรับลุงจ๋า

ตัดสินใจ เอาเค้ก S&P นี่แหละ ใครจะว่าไม่หร่อยไงไม่สน

แค่ลุงจ๋า Happy ที่จะกินก็ดีที่สุดแล้วนี่เนาะ

 

แต่จะโทรสั่งตอนไหนให้ลุงจ๋าไม่รู้ตัวก่อน

จะสั่งใน Internet ก็ไม่ได้แล้ว เพราะต้องล่วงหน้า 3 วัน

ตอนแรกว่าจะ What App ไปให้เพื่อนสาวสั่งให้

ปรากฏว่า... ฟ้าเห็นใจ เปิดโอกาสให้โทรไปสั่งได้แบบแอบๆ

 

เพราะตอนกลับจาก HomePro

ลุงจ๋าแวะดูต้นไม้ ช่วงลุงจ๋าเดิน Shopping ต้นไม้

นู๋อ้วนก็ทำเป็นหลบแดด เดินไกลๆ จริงๆ สั่งเค้กอยู่

สั่งแบบสุ่มๆ ด้วย สั่งเค้กราษีเฉยเลย หน้าตาเป็นไงไม่รู้

รู้แค่ว่า อยากให้มันพิเศษกว่าเค้กทั่วๆ ไปก็พอ

แต่ผลลัพธ์ ดีเกินคาด... เพราะเค้กน่ารักมากก เป็นแกะน้อย

 

ใจจริงอยากให้มาส่งตอนเที่ยงคืนนู้นนน

แต่ S&P ส่งได้ดึกสุดแค่ สามทุ่มตรง

เอาก็เอา เสี่ยงดูแล้วกัน ถ้าลุงจ๋าเห็นก็ไม่ไรแป๊ปเดียว

 

พอสักสองทุมครึ่งนู๋อ้วนมองนาฬิกาก็รีบไล่ลุงจ๋าขึ้นข้างบนไปอาบน้ำ

เผื่อว่าเค้กมาส่ง จะได้ไม่จ๊ะเอ๋กันก่อนเวลาอันควร

ที่ไหนได้ ลุงจ๋าบอกจ๊ะ จ๊ะ จ๊ะ แล้วก็ไม่ขึ้นซะที

คุณน้อง S&P ก็ดันขยันมาก่อนเวลาซะเฉยเลย

ยังไม่ทันจะสามทุ่ม ก็มีเสียงมอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าบ้าน

จากที่ลุงจ๋ากำลังจะก้าวขึ้นบันได เลยหันมาดูว่าใคร...

พอกดกริ่ง พนักงานก็ตะโกนว่า... "S&P มาส่งคร้าบบบ"

แหง่วววว หมดกัน ไม่มีใครให้ความร่วมมือกะนู๋อ้วนเล๊ยยยย คู่ชีวิต

 

ลุงจ๋าทำหน้างง งง กำลังจะบอกพนักงานว่าไม่ได้สั่ง

แต่คงนึกได้ หันมาทำหน้า งง กะนู๋อ้วนว่า... "อ้วนสั่งเหรอ"

พอนู๋อ้วนพยักหน้าเท่านั้นแหละ ลุงจ๋าก็ยิ้มหน้าบาน... หุบไม่ลงเลย

จนนู๋อ้วนไปเอาเค้กเดินเข้ามาในบ้าน ลุงจ๋ายังนั่งอมยิ้มอยู่เหมือนเดิม

 

ตอนก่อนขึ้นข้างบนก็ฝากลุงจ๋าเอาเค้กเข้าตู้เย็นไว้

บอกลุงจ๋าไว้ว่า... ห้ามเปิดดูก่อนนะ เด๋วนู๋อ้วนเปิดให้เอง

หลังจากนั้นก็ขึ้นบ้าน อาบน้ำนอน

ในใจยังคิดว่าเที่ยงคืนดีมั๊ยน๊าาา ไม่อยากปลุกลุงจ๋าเลย

จากที่ตอนแรกว่าจะตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ แต่กลัวลุงจ๋าจะสะดุ้งตื่นด้วย

เลยเปลี่ยนใจบอกตัวเองว่า... เอาว่ะถ้าตื่นเองได้ ก็เป่าเที่ยงคืน

แต่ถ้านอนเลยเถิดถึงเช้าก็ตอนเช้า ก็ไม่เป็นไร แสดงว่าไม่ควรปลุก

 

ที่ไหนได้... นู๋อ้วนตื่นเองได้จริงๆ

สงสัยจิตใต้สำนึกยังเชื่อใน วันเกิดตอนเที่ยงคืนอยู่

แล้วก็อยากถ่ายรูปตอนจุดเที่ยนให้สวยๆ

เพราะถ้าเป่าเช้า มันก็จะไม่เห็นแสงเทียนเนาะ

 

ตื่นมาเวลาดี๊... ดี 5 ทุ่ม 45

แต่เห็นลุงจ๋าหลับสบาย ไม่อยากปลุก

นู๋อ้วนเลยพยายามนอนต่อ แต่ไม่สามารถจริงๆ

สุดท้าย 5 ทุ่ม 50 ก็ลุกขึ้นมาตัดสินใจอีกรอบ

หย่องลงไปเอาเค้กมาให้ลุงจ๋าเป่าดีกว่า...

ดำเนินการเรียบร้อย แต่ถ้าดูหน้าจากในรูปคงรู้ว่า... He อยากนอนมากกว่า คู่ชีวิต

 

เอาเหอะเนาะ เจ้าของวันเกิดไม่สนุก

แต่คนเตรียมได้สนุก ก็มีความสุขแล้ว 5555 คู่ชีวิต

 

เช้าัวันที่ 17 เมษา วันเกิดลุงจ๋าของนู๋อ้วน

วันนี้ไม่มีของขวัญวันเกิดเป็นชิ้นเป็นอันให้ลุงจ๋า

เนื่องจากว่า ปีนี้นู๋อ้วนตัดสินใจไม่ซื้อแว่นใหม่ให้ตัวเอง

เพราะตั้งใจเอาตังค์มาซื้อ RayBan ใหม่ให้ลุงจ๋า

 

สั่งของไปทาง Internet ได้มาตั้งแต่สิ้นเดือนมีนา

ไม่อยากรีรอให้เสียเวลา ก็เลยจัดการ... ให้ล่วงหน้าไปแล้ว

ตอนกลับบ้านสุรินทร์ด้วยกัน จะได้ให้ลุงจ๋าใส่หล่อๆ

เอาเข้าจริง ไม่ค่อยได้ใส่เท่าไหร่หรอก เด๋วนี้แก่แล้วสายตาไม่คงที่ คู่ชีวิต

 

คู่ชีวิต

 

แต่วันที่ 17 นู๋อ้วนก็ยังมีของขวัญวันเกิดอีกแหละ

ของขวัญชิ้นนี้ ลุงจ๋าทวงถามมาตั้งนมนานมากแล้ว

ตั้งแต่วันที่ลุงจ๋าย้ายชื่อจากทะเบียนบ้านสุริทร์

เพื่อเข้ามาเป็น เจ้าบ้าน... บ้านเราอย่างเต็มตัว

นู๋อ้วนก็ยังคิดหนัก คิดไป คิดมา ไม่ยอมย้ายมาร่วมบ้านซะที

 

ไหนๆ วันนี้ก็วันเกิดของลุงจ๋า เป็นวันดีๆ

วันที่โลกส่งคนน่ารัก ใจดี ให้มาเป็นสามีที่ดีของนู๋อ้วน

ก็เลยตัดสินใจว่า... วันนี้แหละ นู๋อ้วนจะย้ายชื่อเข้าบ้าน

ลุงจ๋าก็ยิ้มหน้าบานแต่งตัวหล่อ พาไปย้ายทันทีทันใด

เป็นอันว่า ณ ตอนนี้ บ้านนี้มี "เรา... สองคน" อย่างเป็นทางการ

ไปเขตอีกทีคงต้องแจ้งเพิ่ม คนเกิด แล้วแหละมั๊ง

อร๊าย.... นู่อ้วน เพ้อ.... เจ้ออออออออออ

 

คู่ชีวิต

 

คู่ชีวิต

 

วันนี้จบไดอารี่ไว้เท่านี้ก่อน เขียนซะยาวแล้ว

สงสารคนอ่านจะเหนื่อย หอบ แฮ่ก ซะก่อน

ไว้ไดหน้าค่อยมาย้อนอดีต เล่าเรื่องทัวร์สงกรานต์อีกที

คงมีเวลาเขียนอีกเหลือเฟือทีเดียว เพราะเหงาจัด

 

พรุ่งนี้ลุงจ๋าต้องเดินทางกลับลงไปทำงานอีกแล้ว

งานนี้ไปนาน 2 เดือนเลยได้มั๊ง...

ตอนแรกนู๋อ้วนเข้าใจผิด คิดว่าจะกลับมา 15 May

เพิ่งรู้ตัวเมื่อวานว่าลุงจ๋าจะกลับมา 15 June นู้นแหน

เหงา โหงกเงกอีกยาวเลยทีเดียว... เศร้าจัง

 

ไม่เป็นไรเนาะ นู๋อ้วนจะอดทน

ตั้งใจทำงาน อยู่ดูแล บ้านเรา แทนลุงจ๋า

แถมตอนนี้เพิ่มเติมต้นไม้มาอีกหลายชีวิตให้นู๋อ้วนดูแล

เกิดมาไม่เคยดูแลต้นไม้อย่างจริงจังแบบนี้มาก่อน

ขนาดปลูกต้นไม้ ก็เคยทำแต่ตอนเรียนหนังสือสมัยประถม มัธยมโน้น

เพิ่งมาปลุกอีกที ก็ตอนลุงจ๋าพาปลูกที่สวนเราโน้น....

แต่นู๋อ้วนจะตั้งใจทำหน้าที่ของนู๋อ้วนอย่างดีที่สุดเนาะ สู้ สู้

 

คู่ชีวิต

 

 

 คู่ชีวิต

 

ถึงจะห่างหายไปนานเกือบเดือน... แต่ก็ไม่ทิ้งมุขเดิม

ต้องปิดท้ายไดอารี่กับ "เพลงประจำไดอารี่" เหมือนทุกครั้ง

 

“คู่... ชีวิต”

 

เพลงเก่ามาก มาก แล้ว ของพี่ป้าง

เมื่อก่อนน่าจะเคยฟัง แต่ไม่ได้อินอะไร

แต่ล่าสุด... ฟังเพลงนี้อีกทีตอนเดินทาง.. กลับสุรินทร์

ฟังไปคราวนี้ มีลุงจ๋า... คู่ชีวิต ตัวเป็นๆ อยู่ข้างๆ 

 

ฟังรอบแรกผ่านไปแบบไม่ได้สนใจเท่าไหร่จนเกือบจบเพลงได้ยินแค่...

"ถ้าถึงวันนั้น ถึงวันชรา... อยู่กันมาร่วงโรยทั้งคู่ 

ฉันรู้ดี... ต้องมีกัน... วันสิ้นลม" 

เท่านั้นแหละ ต้องเปิดมาฟังใหม่อีก สองรอบ เพราะ... ชอบมาก

กำลังจะเปิดผ่านไป เพราะกลัวลุงจ๋าเบื่อฟังซ้ำไป ซ้ำมา

ที่ไหนได้... ลุงจ๋าหันมาบอกว่า "ฟังอีกซิอ้วน"

 

พอฟังรอบนี้เลยจับมือกันไป ฟังไป น้ำตาจะไหลซะงั้น

ลุงจ๋าบอกว่า เด๋วจะเล่นเพลงนี้ให้ฟังนะ

แต่อ้วนต้องหาคอร์ดกีต้าร์มาให้ฉันก่อน เด๋วจะพยายามหาดู

 

ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไหร่จะได้ยินลุงจ๋าเล่นแล้วก็ร้องให้ฟังจริง จริง

เพราะพูดแบบนี้มาหลายรอบ หลายเพลงแหละ ยังไม่ได้ฟังสักเพลง

แต่ก็เนาะ ต้องอยู่ด้วยกันไปอีกน๊าน... นาน เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ

 

เนื้อเพลงเนี้ย ชอบทั้งหมดเลย

แต่ถ้าให้เลือกมาแปะไว้... ก็เลือกได้ช่วงนึงที่ชอบที่สุด

แถมท้ายด้วย รูปคู่ที่อาจจะเป็น "รูปที่รักที่สุด"

เพราะเป็นรูปคู่ที่ไม่ได้ถ่ายเอาหัวชนกันเหมือนที่ผ่านมา

ที่สำคัญถ่ายใน "สวนของเรา" จริงๆ ตังค์ลุงจ๋า 5555

 

ชีวิตนี้เราสองคน... คงไม่ได้มีรูปแต่งงานหรือรูป Pre-Wedding อย่างใคร

แต่อย่างน้อย รูปนี้ก็เป็นรูปที่เห็นว่า...

เราจะช่วยกัน... ดูแลกันและกัน

ให้ความรักของเราเติบโตแบบนี้... ตลอดไป คู่ชีวิต

 

คู่ชีวิต

 

รัก ที่มีให้กันในวันก่อน ไม่เคยเลือนลาง จางไปกว่านั้น

รัก กลับดูเหมือนเพิ่มขึ้นทุกวัน

ยิ่งนานก็ยิ่งผูกพัน มีฉันต้องมีเธอ

คู่ชีวิตที่มอบใจ คนสุดท้ายที่มีอยู่

ถ้าถึงวันนั้นถึงวันชรา อยู่กันมาร่วงโรยทั้งคู่

ฉันรู้ดี ต้องมีกัน วันสิ้นลม

 

คู่ชีวิต
คู่ชีวิต คู่ชีวิต
Music Playlist at MixPod.com

 

     Share

<< Knock Knockตั้งใจ... ไม่ได้เผลอ >>

Posted on Fri 20 Apr 2012 14:56
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh